Bloog Wirtualna Polska
Są 1 211 403 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
Kategorie

PALESTYNA

Naród palestyński walczy o swoją ziemię, którą im zabrano w wyniku kilku izraelskich operacji militarnych. Walczy o ojczyznę, o swoje państwo. Walczy o możliwości rozwoju społecznego, gospodarczego, kulturalnego. Każdy naród ma do tego prawo. Dlaczego Palestyńczykom się tego odmawia? Niechaj Palestyńczycy nie będą osamotnieni w walce o uzyskanie własnego państwa.

Podziel się
oceń
3
0

komentarze (10) | dodaj komentarz

Ich święto -Nasz Dramat

61 lat temu powstało państwo Izrael poprzedzone licznymi działaniami terrorystycznymi przeciwko cywilom na terenie historycznej Palestyny i nie tylko. W tym samym czasie syjoniści organizowali przyjazd Żydów z całego świata na tereny historycznej Palestyny.
Działalność żydowskich grup terrorystycznych była zawsze taka sama - zmusić ludzi do wygnania lub zabić gdy nie chcą "dobrowolnie" opuścić ziemi przeznaczonej w ich chorych umysłach tylko dla "wybranych". Dziś Izrael świętuje, przedstawiciele niektórych państw składają gratulacje - ale nie dla wszystkich dzisiejszy dzień jest dniem radości. To wspomnienie o utraconej ziemi, o zdeptanej godności i zapomnieniu przez świat.
To krew tysięcy Palestyńczyków i łzy milionów uchodźców dały podwaliny tego sztucznego tworu - państwa Izrael, systemu apartheidu sponsorowanego przede wszystkim przez USA i bogatych Żydów z całego świata. Ofiara Palestyny nie pójdzie jednak na marne. Trud życia pod butem izraelskiej okupacji w bantustanach na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy wpisze się w przyszłe zwycięstwo! Nie trzeba zbyt daleko szukać - historia daje nam Palestyńczykom nadzieje na lepsze jutro. Nadzieję milionów uchodźców na powrót do ich własnej ziemi, na wolność i sprawiedliwość bez terroru okupacji.

Wszystkie rezolucje ONZ określają izraelską okupację jako bezprawną i gwarantują narodowi palestyńskiemu prawo do powrotu do własnej ojczyzny oraz do utworzenia własnego, niepodległego państwa ze stolicą w Jerozolimie - bez obcej dominacji, bez fanatycznych osadników pełnych rasistowskiej nienawiści.  ( autor:Omar Faris)


Podziel się
oceń
2
0

komentarze (8) | dodaj komentarz

We love Palestine


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (13) | dodaj komentarz

Wyobraź sobie

Wyobraż Sobie
dom, w ktorym mieszkasz z rodziną od wielu lat
Wyobraż Sobie
Ziemię, ktorą Twoja rodzina uprawia z pokolenia na pokolenia
Wyobraż Sobie
dzieci bawiące się w tym domu, kobiety gotujące obiad i starcow opowiadających historię
Wyobraż Sobie
ludzie,ktorzy dzisiaj przychodzą do Ciebie i wypędzają Cię z Twojego domu i Twojej żiemi
Wyobraż Sobie
że od dziś musisz mieszkasz pod golym niebem,że nie masz już dom, żimi,pracy,
nie masz co jeść
Wyobraż Sobie
że widzisz jak zabijają twojego syna,męża i ojca.
Wyobraż Sobie
Swoje dziecko zastrzelone na ulicy.
Wyobraż Sobie
że rzucasz kamieniem w żołnierza,ktory zastrzelił twojego syna
Wyobraż Sobie
żołnierza,który nie pozwala Ci
wejść do świątyni i modlić sie za zamordowaną rodzine
Wyobraż Sobie
żołnierza, ktory strzela do Ciebie
Wyobraż Sobie
że z nikąd nie masz pomocy
Wyobraż Sobie
miliony takich ludzie
Wyobraż Sobie
jak cierpią Palestynczycy
               Mahmud Darwisz


Podziel się
oceń
2
0

komentarze (7) | dodaj komentarz

Strefa Gazy, spójrz dziecku w oczy...


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (6) | dodaj komentarz

Czy wiesz, że...

1. Obszar ziemi palestyńskiej o powierzchni 26 305 km
 jest bardzo urozmaicony pod względem topograficznym. Znajdują się tu niziny, góry oraz tereny depresyjne, dochodzące do 392 m poniżej poziomu morza (okolice Morza Martwego). 
2. Granica Palestyny zaczyna się od Rafah w Egipcie - na południu, do Raas Nakura w Syrii - na północy oraz na wschodzie - od rzeki Jordan do Morza Śródziemnego na zachodzie. Z Palestyną sąsiadują: od północy Liban, Syria i Trans Jordania ze wschodu, a Egipt od południa. 
3. W roku 1917 liczba ludności Palestyny wynosiła 700 tysięcy. Wśród nich było jedynie 56 tyś. Żydów, którzy posiadali tylko 2,y/o ogółu ziemi palestyńskiej. 
4. W ciągu 50-tu lat okupacji i mandatu brytyjskiego nad Palestyną, osiedleńczy ruch syjonistyczny nie osiągnął więcej, niż 2,5% ogółu ziemi. Mimo stosowania rozlicznych metod przez okupanta brytyjskiego w wywłaszczaniu ziemi od właścicieli i przekazywania jej ruchowi syjonistycznemu, nie zdobył on w 1947 roku więcej niż 6% ogółu ziemi palestyńskiej. 
5. Agresywny ruch syjonistyczny uzyskał 54% ogółu ziemi palestyńskiej na mocy rezolucji ONZ z dnia 29.11.1947 roku. 
6. Ruch syjonistyczny zagarnął 80,48% ogółu obszaru Palestyny po wysiedleniu rodowitych mieszkańców jeszcze przed zakończeniem mandatu brytyjskiego tj. 15.05.1948 r.
7. Agresywny, rasistowski, wysiedleńczy ruch syjonistyczny zagarnął w 1967 roku cały obszar ziemi palestyńskiej a ponadto wzgórza Golan w Syrii i 60 tyś. Km2 półwyspu Synajskiego w Egipcie. 
8.RekomendacjaZgromadzenia Ogólnego Narodów  Zjednoczonych z dnia 9.11.1947 r. o utworzeniu państwa "żydowskiego" była poza jej kompetencjami i władzą, które zostały określone w Karcie Narodów Zjednoczonych. 
9. Drogie specjalne posiedzenie Zgromadzenia Ogólnego w 1948 r. nie podtrzymywało rekomendacji z 1947 r. o podziale Palestyny. Oznaczało to brak jakiejkolwiek praworządności w tak zwanym "państwie żydowskim". 
10. Tak zwane "państwo żydowskie" zlokalizowane zostało między Azją i Afryką bez uzyskania walnego poparcia jakiegokolwiek kraju na Bliskim Wschodzie, w Azji lub Afryce z wyjątkiem Republiki Południowej Afryki - i nie zostało przyjęte do jakiejkolwiek międzynarodowej konferencji tych państw. 
11. Rada Bezpieczeństwa, Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych zgłosiły pretensje do Izraela większe niż do jakiegokolwiek innego państwa na świecie. 
12. Żaden kraj arabski nie był oskarżony przez Organizację NZ z powodu zbrojnych napadów. 
13. Izrael stosuje rasistowski reżim przeciwko Arabom, którzy pozostali w swojej ojczyźnie. Ponad 90% tych ludzi zamieszkuje tereny izolowane, znajdujące się pod kontrolą, wojskową. 
14. Władze syjonistyczne nadal praktykują akcje judaizacji, zakładanie osiedli, wysiedlanie ludności i okradanie spuścizny kulturowej na całym obszarze ziemi palestyńskiej. 
15. Mimo tych faktów Izrael cały czas jest określany przez propagandę zachodnią jako obrońca demokracji, prekursor pokoju. Kraje zachodnie wiele mówią o zabezpieczaniu tzw. równowagi zbrojnej w tym rejonie. 
16. Naród palestyński począwszy od Deklaracji Balfoura w 1917 r. do 1948 r. prowadził wiele akcji zbrojnych i niezbrojnych. Rewolucja w latach 1935 - 1939 jest najsłynniejsza, ponieważ wziął w niej udział cały naród palestyński. W roku 1956 miał miejsce tzw. "Czerwony strajk", w którym uczestniczył cały naród palestyński. 
17. W Jerozolimie dnia 28.05.1964 r. w związku z rezolucją pierwszego szczytu arabskiego ogłoszono powstanie Organizacji Wyzwolenia Palestyny celem podporządkowania jej rewolucyjnego ruchu narodu palestyńskiego. Ruch ten był zabroniony przez reżimy arabskie od 1948 r. 18. Naród palestyński pod przywództwem Palestyńskiego Ruchu Wyzwolenia Narodowego Al-Fatah rozpoczął swoją Rewolucję zbrojną 1.01.1965 r., którą poprzedziły długoletnie konspiracyjne przygotowania.


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (5) | dodaj komentarz

Palestine before 1948


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (11) | dodaj komentarz

WELCOME TO JERUSALEM...witamy w Jeruzalem


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (6) | dodaj komentarz

Jerozolima

Jerozolima jest usytuowana na południowym krańcu płaskowyżu położonego pomiędzy Wzgórzami Jerozolimskimi, które wznoszą się na około 200 metrów ponad miasto. Po stronie wschodniej wznosi się Góra Oliwna, a po stronie północno-wschodniej Góra Skopus..

Jerozolima ze wszystkich stron otoczona jest dolinami (Cedron, Hinnom i Tyropeon). Dolina Cedron rozciąga się na wschód od Starego Miasta, rozdzielając właściwe miasto od Góry Oliwnej. Wzdłuż południowej strony Starego Miasta znajduje się Dolina Hinnom, która jest właściwie stromym wąwozem. Natomiast Dolina Tyropeon rozpoczyna się po stronie północno-zachodniej i ciągnie się w kierunku południowo-wschodnim. Dzieli ona miasto na dwie części znajdujące się na dwóch wzgórzach: po stronie wschodniej Wzgórze Świątynne i po stronie zachodniej pozostałą część miasta. Współcześnie Dolina Tyropeon jest prawie niewidoczna, ponieważ przez ostatnie tysiąclecia nagromadziły się w niej wielkie ilości różnych szczątków i gruzów.

Jerozolima znajduje się w odległości 60 km na wschód od aglomeracji Tel Awiwu i wybrzeża Morza Śródziemnego, 32 km na zachód od Morza Martwego]. Sąsiednimi miastami są: Betlejem i Beit Jala na południu, Abu Dis i Ma'ale Adummim na wschodzie, Mevasseret Syjon na zachodzie, Ramallah i Giv'at Ze'ev na północy.


Drzewo oliwne w ogrodzie Getsemani - podobno niektóre z tych drzew mogą pamiętać Jezusa


Widok na Jerozolimę z góry Oliwnej


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (13) | dodaj komentarz

APEL

W  1948 roku powstalo panstwo Izrael  na ziemi Palestyny..700000 palestynczyków  zostalo  wypędzonych  z domow.
W Palestynie codziennie dzieje się ludobójstwo, giną cywile, dzieci, kobiety. Izrael nadal niszczy buldożerami domy palestyńskie, pozostawiając na zimę setki rodzin palestyńskich bez dachu nad głową, nie dopuszcza do nich pomocy humanitarnej Czerwonego Krzyża.
Niestety obojętność ludzka potęgowana manipulacjami w mediach na temat sytuacji geopolitycznej na świecie, daje zielone światło do prowadzenia przez Izrael ludobójstwa. Społeczeństwo ma ogromną siłę w postaci pieniądza. To on kształtuje nasz geo-polityczny świat. Bojkot produktów pochodzących z Izrael i jego głównego sponsora USA, silny i głośny sprzeciw wobec medialnej manipulacji jakiej jesteśmy poddawani może być początkiem rewolucji, która zmusi Izrael do przynajmniej złagodzenia okupacji. Nie chcemy zepchnąć Żydów z Izraela do morza - chcemy zmusić Izrael do respektowania podstawowych praw człowieka ! Pod kolorowym opakowaniem grejfrutów z JAFFY kryją się krew i łzy tych, których wypędzono i tych, którzy stłoczeni w obozach, terroryzowani blokadami, punktami kontrolnymi, łapankami, godzinami policyjnymi - próbują jakoś żyć na tym wydzielonym łaskawie skrawku ziemi bantustanu w strefie A terytoriów okupowanych. Palestyńczycy z Polski apelują do Was o poparcie i solidarność. Apelujemy do wszystkich związków wyznaniowych, a zwłaszcza do Kościoła katolickiego, który w Polsce ma ogromny wpływ na ludzi, do środków masowego przekazu, do Polskiego Czerwonego Krzyża i innych organizacji humanitarnych. Apelujemy - do Polaków tak ciężko doświadczonych przez los i tak bohatersko broniących się przed każdym agresorem. Apelujemy - do spadkobierców tradycji i wartości, o które walczyli bohaterowie powstania warszawskiego i  w Getcie w Warszawie. Apelujemy - o podjęcie wszelkich możliwych działań, aby położyć kres cierpieniom narodu palestyńskiego i zmusić rząd Izraela do zakończenia agresji i okupacji, która jest zagrożeniem dla wszystkich ludzi na świecie, także i dla samych Żydów.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (4) | dodaj komentarz

RAPORT GOLDSTONE'A

3 kwietnia 2009 roku, w niespełna 3 miesiące po zakończeniu izraelskiego ataku na Strefę Gazy, Rada Praw Człowieka ONZ powołała misję celem "zbadania wszystkich pogwałceń międzynarodowego prawa praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, które mogły zostać popełnione w jakimkolwiek czasie w kontekście operacji militarnych, które były prowadzone w Gazie w okresie od 27 grudnia 2008 roku do 18 stycznia 2009 roku, czy to przed, podczas czy po tym czasie." Na czele misji stanął Richard Goldstone, sędzia południowoafrykański, były prokurator Międzynarodowych Trybunałów Karnych dla byłej Jugosławii i Rwandy. W skład komisji weszli również: Christine Chinkin, profesor prawa międzynarodowego w London School of Economics and Political Science, Hina Jilani, Rzecznik Sądu Najwyższego Pakistanu oraz płk Desmond Travers, członek Rady Dyrektorów Institute for International Criminal Investigations.

W trakcie ataku wojsk izraelskich przeprowadzonego pod kryptonimem "Operacja Płynny Ołów" według różnych szacunków organizacji pozarządowych zginęło od 1387 do 1417 osób, według danych natomiast władz izraelskich 1166 osób.
15 września 2009 roku misja Goldstone'a wydała ponad 500 stronicowy raport podsumowujący jej prace . Raport ten został odrzucony przez Kongres Stanów Zjednoczonych stosunkiem głosów 344 do 36.

Ogółem za przyjęciem raportu przez Zgromadzenie Ogólne ONZ opowiedziało się 114 państw, 44 kraje wstrzymały się od głosu, 18 głosowało przeciw - wśród nich Stany Zjednoczone, Czechy, Niemcy, Węgry, Włochy, Hiszpania, Słowacja, Polska oraz Ukraina.

 

 Ogólny opis tez i konkluzji zawartych w raporcie Goldstone'a:

Raport Goldstone'a wyraźnie stwierdza iż izraelska operacja "Płynny ołów" przeprowadzona na przełomie grudnia i stycznia ubiegłego roku w Strefie Gazy stanowiła kontinuum polityki państwa Izrael w stosunku do Strefy Gazy i Terytoriów Okupowanych, opartej na pogwałceniu międzynarodowego prawa humanitarnego, międzynarodowego prawa karnego oraz praw człowieka.

Według obserwatorów misji ONZ atak na Strefę Gazy był wyrazem zastosowania zasady zbiorowej odpowiedzialności przez władze Izraela w stosunku do jej mieszkańców za ich poparcie dla Hamasu w wyborach w 2006 roku. Konkluzje takie obserwatorzy ONZ wysunęli na podstawie rozmów przeprowadzanych z izraelskimi żołnierzami biorącymi czynny udział w operacji "Płynny ołów" oraz wysokimi rangą urzędnikami politycznymi i wojskowymi.

W momencie ataku wojsk izraelskich 27 grudnia 2008 roku Strefa Gazy od ponad 3 lat objęta była blokadą ekonomiczną, ograniczającą przepływ ludzi, dóbr, usług i towarów. Blokadą objęte zostały produkty tzw pierwszej potrzeby jak: żywność, środki medyczne, paliwo, książki, materiały szkolne, cement i inne materiały budowlane. Celem blokady było rzekome doprowadzenie do izolacji i osłabienia Hamasu, po jego zwycięstwie wyborczym w 2006 roku. Skutki 3 letniej blokady ekonomicznej zostały spotęgowane poprzez zawieszenie pomocy humanitarnej i międzynarodowej, co pogorszyło i tak już fatalną sytuację mieszkańców terytorium. W wyniku omawianej operacji militarnej doszło do zrujnowania gospodarki regionu, służby zdrowia oraz uzależnienia jej mieszkańców od pomocy donatorów międzynarodowych. Postępująca izolacja obszaru oraz oddzielnie Strefy Gazy od Zachodniego Brzegu Jordanu stanowi celową kontynuację polityki Izraela budowania checkpointów, muru, kolonii osadników żydowskich, rozbiórki domów, zagarniania ziemi - nielegalnych z punktu widzenia prawa międzynarodowego.

Kulminacją polityki nieustannej kontroli nad oddolnym, palestyńskim procesem demokratycznym, polegającej na więzieniu i przetrzymywaniu wybranych przedstawicieli palestyńskich organizacji politycznych i członków rządu, był zmasowany atak na gmachy państwowe legalnie wybranych władz Strefy Gazy.

Izraelczycy i Palestyńczycy, z którymi spotkali się delegaci misji ONZ podkreślali, że operacja "Płynny ołów" przeprowadzona na przełomie grudnia i stycznia ubiegłego roku różniła się zasadniczo od poprzednich działań zbrojnych stosowanych przez władze Izraela - był to jeden z bardziej okrutnych i bezwzględnych ataków militarnych przeprowadzonych na przestrzeni ostatnich kilku lat.

Delegacja ONZ złożyła pierwszą wizytę w Strefie Gazy w czerwcu 2009 roku - 5 miesięcy po zakończeniu działań zbrojnych. Członkowie delegacji przerażeni byli skalą izraelskiego ataku, ilością zbombardowanych domów, fabryk, studni, szkół, szpitali, posterunków policji i budynków instytucji publicznych, a także sytuacją rodzin żyjących wśród gruzów, bez możliwości odbudowy zniszczonych domów ze względu na trwająca blokadę i brak podstawowych środków budowlanych jak cement czy szkło.



Czas rozpoczęcia ataku nie był przypadkowy. O godzinie 11:30 większość dzieci w Strefie Gazy udawała się do szkoły, a ulice wypełnione były tłumem cywilów - atak o tej porze dnia obliczony był na spowodowanie jak największych strat w ludności cywilnej.

Wybrana strategia, przeprowadzenie ataku oraz jego skutki wskazują, iż celem architektów operacji "Płynny ołów" było nie tylko zabicie przywódców i członków Hamasu (stanowiącego legalnie wybrany rząd, pochodzący z demokratycznego nadania) oraz Brygad Al Kassama, ale również zniszczenie budynków i infrastruktury publicznej i społecznej.

Według obserwatorów ONZ ewidentny jest fakt, że niszczenie magazynów żywności, systemów instalacji sanitarnych, rurociągów, fabryk i domów mieszkalnych jest rezultatem przemyślanej i planowanej polityki izraelskich sił zbrojnych. Celem było nie tylko zniszczenie gospodarcze, ale również świadome pogwałcenie godności ludzkiej na co wskazuje praktyka używania żywych tarcz, bezprawnych zatrzymań i przesłuchań, dewastowania domów, umieszczania nieprzyzwoitych i rasistowskich napisów - graffiti na ścianach budynków, co składa się na całościowy obraz upokarzania mieszkańców Strefy Gazy.

Jednym z opisywanych przez Goldstone'a aktów agresji było zniszczenie przez czołgi i buldożery armii izraelskiej fermy kurzej posiadającej ponad 31 tysięcy kur, dostarczającej ponad 10% jaj na rynek Gazy.Innym jest zbombardowanie 9 stycznia 2009 roku młynu braci Hamada, zaopatrującego całą Gazę w mąkę (po 9 miesiącach od ataku młyn był nadal nieczynny). Inny przykład niszczenia infrastruktury przemysłowej to permanentne ostrzeliwanie przez siły izraelskie statków i kutrów rybackich, czego skutkiem jest spadek o 2/3 dostaw ryb w porównaniu z rokiem 2007.
  
                                                           AFP / SAID KHATIB


                                                                  AFP / SAID KHATIB


                                                                   AFP / PATRICK BAZ

Ekspertyzy prawne i analizy wskazują, że wszystkie ataki militarne były szczegółowo zaplanowane na każdym etapie, a rząd Izraela celowo zatwierdził nieproporcjonalny odwet wojskowy w celu zbiorowego ukarania, upokorzenia i sterroryzowania ludności cywilnej Strefy Gazy. Uczestnicy misji ONZ z niepokojem przyjęli oświadczenia i wypowiedzi wysokich rangą oficjeli administracji publicznej i wojskowej Izraela, uzasadniające ataki na ludność cywilną koniecznością osiągnięcia celów politycznych i wojskowych. Według członków misji ONZ takie stwierdzenia podważają normy prawa międzynarodowego, są niezgodne z duchem Karty ONZ i dlatego zasługują na całkowite potępienie ze strony społeczności międzynarodowej. Według delegatów misji ONZ odpowiedzialność za wszystkie naruszenia i pogwałcenia międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka ponoszą architekci operacji militarnej "Płynny ołów".

Okupacja, przetrwanie i społeczeństwo obywatelskie

Członkowie delegacji zespołu ONZ za podstawowy czynnik leżący u podłoża łamania prawa międzynarodowego i rezolucji ONZ uznali bezprawne kontynuowanie blokady i okupację Strefy Gazy i Zachodniego Brzegu Jordanu, co według nich nie ma nic wspólnego z taktyką tłumienia oporu przez rząd Izraela. Członkowie misji ONZ stwierdzili również, że warunkiem wstępnym wznowienia procesu pokojowego jest zakończenie okupacji. Autorzy raportu Goldstone'a uważają za niezwykle ważne wszelkie działania i akcje podejmowane przez społeczeństwo obywatelskie oraz palestyńskie organizacje pozarządowe, a także poszczególne osoby: ratowników medycznych, pracowników NGO'sów, lekarzy, kierowców karetek pogotowia, dziennikarzy, aktywistów praw człowieka, którzy z narażeniem życia pomagają cywilom palestyńskim. Delegaci ONZ w swoim raporcie składają hołd wszystkim, którzy przyczynili się do złagodzenia cierpienia ludności palestyńskiej i powstania Raportu Goldstone'a, dokumentującego przebieg i skutki operacji militarnej "Płynny ołów".

Ataki rakietowe i moździerzowe na terytorium Izraela

Misja ONZ stwierdza, że palestyńskie grupy zbrojne od 2001 roku dokonują ataków rakietowych i moździerzowych na terytorium Izraela. Ataki te skutkują traumą psychiczną wśród mieszkańców miast najbardziej narażonych jak Sderot przy granicy ze Strefą Gazy, gdzie jeszcze w 2007 roku na zespół stresu pourazowego cierpiało 28% dorosłych i od 72 do 94% dzieci. W trakcie wojny w Strefie Gazy palestyńskie grupy zbrojne, prowadząc ostrzał południowego Izraela złamały międzynarodowe prawo humanitarne.

Główne tezy orzeczeń prawnych zawartych w raporcie Goldstone'a

Czyny popełnione przez Izrael w trakcie operacji militarnej "Płynny ołów" między 27 grudnia 2008 roku a 18 stycznia 2009 r

Brak zabezpieczenia ludności cywilnej w momencie rozpoczęcia ataku

W wielu przypadkach Izrael celowo nie zabezpieczył ludności cywilnej przed atakami swoich sił zbrojnych, co stanowi pogwałcenie Protokołu Dodatkowego Konwencji Genewskiej. Takim oczywistym przypadkiem była kanonada białego fosforu i atak na siedzibę UNRWA w Strefie Gazy. Z kolei zamierzony atak na szpital Al Quds z użyciem materiałów wybuchowych, pocisków rozpryskowych i białego fosforu jest pogwałceniem art. 18 i 19 Czwartej Konwencji Genewskiej. Również praktyka wystrzeliwania pocisków w celach "ostrzeżenia ludności Strefy Gazy" przed nadchodzącym atakiem jest de facto aktem napaści a nie ostrzeżeniem. Brak ostrzeżenia ludności cywilnej przed atakiem militarnym to pogwałcenie art. 57 Pierwszego Protokołu Dodatkowego do Konwencji Genewskich

Liczne przypadki związane z masakrą ludności cywilnej

Ataki wojsk izraelskich na cywilów oraz infrastrukturę cywilną (domy, szkoły, meczety, szpitale) stanowią pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego. We wszystkich zbadanych przypadkach delegacja ONZ stwierdziła celowe i planowe ataki na cywilów, stanowiące pogwałcenie artykułu 51 Drugiej Konwencji Genewskiej oraz 27-go Czwartej Konwencji Genewskiej, a także artykułów 6 i 7 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych. Poza tym, władze Izraela pogwałciły art .10 Drugiego Protokołu Dodatkowego odmawiając w sposób dowolny i celowy prawa wjazdu do Strefy Gazy organizacjom humanitarnym i pomocowym w celu niesienia niezbędnej pomocy medycznej. Delegacja ONZ zbadała co najmniej jeden przypadek celowego ataku zbiorowego, w wyniku którego śmierć poniosło 35 palestyńskich cywilów - co stanowi pogwałcenie art. 6 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych - czyli prawa do życia. Poza tym władze Izraela nie potrafiły zachować zasady proporcjonalności, rozmyślnie atakując w trakcie pierwszych godzin trwania operacji "Płynny ołów" komisariaty i posterunki policji, zabijając 99 policjantów w ciągu kilku pierwszych godzin trwania ataku. Według Raportu Goldstone'a - ataki te naruszały zwyczajowe prawo międzynarodowe - a szczególnie art. 6 - Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (jak wskazują delegaci misji policjanci nie byli członkami żadnych palestyńskich grup zbrojnych)

Żywe tarcze

Delegacja ONZ udokumentowała liczne przypadki, w których izraelskie siły zbrojne używały palestyńskich mieszkańców jako żywych tarcz, co jest praktyką zakazaną przez międzynarodowe prawo humanitarne. Stanowi ponadto naruszenie prawa do życia, chronionego wspomnianym już artykułem 6 ICCPR ( Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych) - a także zakazu okrutnego i nieludzkiego traktowania ustanowionym w artykule 7 tegoż paktu. Torturowanie i przesłuchiwanie pod groźbą kary śmierci stanowi naruszenie art. 31 Czwartej Konwencji Genewskiej.

Areszt

Pobicia, stałe upokarzanie i poniżanie, a także bezterminowe przetrzymywanie w uwłaczających warunkach nielegalnie zatrzymanych palestyńskich cywili stanowi naruszenie art. 27 Czwartej Konwencji Genewskiej, jak również artykułów 7 i 10 ICCPR(Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych), zakazujących bezterminowego przetrzymywania bez procesu oraz tortur. Delegacja zbadała również liczne przypadki celowego upokarzania kobiet palestyńskich, co jest naruszeniem prawa zwyczajowego. Masowe areszty cywilów i ich bezterminowe przetrzymywanie jest stosowaniem kary zbiorowej odpowiedzialności i naruszeniem artykułu 33 Czwartej Konwencji Genewskiej oraz artykułu 50 Przepisów Haskich.

Niszczenie własności

Delegacja ONZ stwierdziła, że atak na budynek Palestyńskiej Rady Ustawodawczej, oraz główne więzienie w Strefie Gazy stanowiły zamierzone napaści na infrastrukturę cywilną. Izraelskie Siły Zbrojne bezprawnie i samowolnie atakowały i niszczyły magazyny żywności, obiekty przetwórstwa spożywczego (w tym młyny, szklarnie), infrastrukturę wody pitnej, gospodarstwa rolne. Według delegacji ONZ ataki te miały na celu uniemożliwienie zaopatrzenia ludności cywilnej w niezbędne artykuły spożywcze (pogwałcenie art. 54 Pierwszego Protokołu Dodatkowego). Ponadto w raporcie Goldstone'a stwierdzono, że izraelskie siły zbrojne bezprawnie i samowolnie niszczyły prywatne domy mieszkalne, studnie oraz zbiorniki wodne. Według delegacji ONZ polityka blokady Strefy Gazy realizowana przez władze Izraela, a w szczególności zamknięcia i ograniczenia nakładane na przejściach granicznych w okresie poprzedzającym ataki militarne stanowią pogwałcenie zobowiązania Izraela jako okupanta do zapewnienia podstawowych produktów do przetrwania ludności cywilnej - zawartych w postanowieniach Czwartej Konwencji Genewskiej. Działania te doprowadziły do gwałtownego pogorszenia sytuacji ekonomicznej i społecznej Palestyńczyków w Strefie Gazy. Ponadto stwierdzono, że wbrew informacjom podawanym przez władze Izraela, kraj ten nie dopuścił organizacji pomocowych, przesyłek medycznych i szpitalnych, artykułów spożywczych, odzieży do Strefy Gazy w celu zminimalizowania skutków operacji wojskowych, co jest naruszeniem artykułu 23 Czwartej Konwencji Genewskiej. Oprócz powyższych ogólnych wniosków, delegacja ONZ uważa również, że Izrael naruszył swoje szczególne obowiązki wynikające z Konwencji o Prawach Dziecka oraz Konwencji w sprawie Eliminacji Wszelkich Form Dyskryminacji Kobiet, w tym zasady zapewnienia bezpieczeństwa, swobody przemieszczania się, ochrony życia i zdrowia cywili. Misja stwierdza, że warunki wynikające z umyślnego działania wojsk izraelskich i deklarowanej polityki rządu w odniesieniu do Strefy Gazy przed, podczas i po operacji wojskowej, łącznie wskazują na zamiar wymierzenia kary zbiorowej odpowiedzialności na jej mieszkańcach.

 


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (6) | dodaj komentarz

Historia Palestyny. History Palestine


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (4) | dodaj komentarz

Etapy operacji płynny ołów:

Działania stosowane przez Izrael w Strefie Gazy trwające od 27 grudnia 2008 do 18 stycznia 2009

Izraelska Operacja militarna "Płynny ołów" obejmowała dwa główne etapy:

- etap powietrze - powietrze
- etap powietrze - ziemia

trwające od 27 grudnia 2008 do 18 stycznia 2009 roku. Ofensywa izraelska rozpoczęła się tygodniowym atakiem lotniczym, trwającym od 27 grudnia do 3 stycznia 2009. W okresie od 3 do 18 stycznia 2009 roku lotnictwo nadal odgrywało ważną rolę przy wspieraniu sił lądowych. 3 stycznia zaś rozpoczęła się inwazja lądowa.

Na podstawie szeroko zakrojonych badań terenowych oraz danych organizacji pozarządowych ustalono ogólną liczbę ofiar śmiertelnych w Strefie Gazy. Według różnych danych oscyluje ona między 1387 a 1417. Według władz Strefy Gazy liczba ofiar śmiertelnych wyniosła 1444 osoby, rząd Izraela mówi o 1166 osobach. Po stronie izraelskiej zginęły 4 osoby - 3 cywili i jeden żołnierz. Ponadto 9 izraelskich żołnierzy zginęło w czasie ataku na terenie Strefy Gazy, 4 z nich poniosło śmierć w wyniku ostrzału własnych jednostek.

Ataki wojsk izraelskich na budynki rządowe i publiczne w Strefie Gazy

Wojska izraelskie 27 grudnia 2008 roku w ciągu pierwszych godzin operacji militarnej zaatakowały sześć obiektów policyjnych. W wyniku ataku śmierć poniosło 99 policjantów i 9 cywili.

Całkowita liczba zabitych policjantów (240 osób) stanowi ponad 1/6 wszystkich palestyńskich ofiar. Delegacja ONZ nie znalazła żadnych dowodów na potwierdzenie izraelskich zarzutów o wykorzystywanie obiektów szpitalnych przez palestyńskie grupy zbrojne, oraz karetek do transportu żołnierzy lub do innych celów wojskowych. Delegacja ONZ uznała atak z 15 stycznia 2009 roku na siedzibę UNRWA za nieuzasadniony, stanowiący pogwałcenie prawa międzynarodowego. Budynek stanowił schronienie dla ok. 600-700 cywili i mieścił ogromny magazyn paliwa. Mimo pełnej świadomości zagrożenia jakie wywołał atak na siedzibę UNRWA wojsko izraelskie przez następne godziny kontynuowało ostrzał. Niekontrolowane ataki sił izraelskich spowodowały utratę życia i szkody dla ludności cywilnej.


                                                            AFP / PATRICK BAZ

Celowe ataki na ludność cywilną

Delegacja ONZ zbadała 11 wypadków, w których siły izraelskie dokonały bezpośrednich ataków na ludność cywilną ze skutkiem śmiertelnym.

Niszczenie infrastruktury cywilnej

W wyniku celowego zniszczenia oczyszczalni ścieków ponad 200 tys. metrów sześciennych nieoczyszczonych ścieków wydostało się do sąsiadujących gruntów. Atak na oczyszczalnie składającą się z dwóch studni wody, pompowni, generatorów, magazynów paliw, jednostek chlorujących zbiornik, budynków i sprzętu był celowy i przeprowadzony z premedytacją. Raport Goldstone'a stwierdza wyraźnie, iż nie było żadnych wojskowych korzyści, które można by uzyskać, niszcząc studnie i oczyszczalnie ścieków. Nie ma mowy również o tym, aby obiekty te były wykorzystywane przez palestyńskie grupy zbrojne.

W wyniku połączenia wyników badań terenowych ze zdjęciami UNOSAT i zeznaniami żołnierzy izraelskich delegacja ONZ stwierdza, że 19 izraelskich jednostek wojskowych oprócz rozległych zniszczeń budynków mieszkalnych prowadziło regularne kampanie niszczenia budynków cywilnych w ciągu ostatnich 3 dni poprzedzających zakończenie działań militarnych.

W trakcie omawianej operacji prowadzono masowe aresztowania mieszkańców Strefy Gazy. We wszystkich przypadkach zbadanych przez delegację ONZ zebrane fakty wskazują, że żaden z cywilów nie należał do palestyńskich grup zbrojnych i nie stanowił zagrożenia dla żołnierzy izraelskich. Cywile, w tym kobiety i dzieci byli przetrzymywani w poniżających warunkach, pozbawiani żywności, wody i dostępu do urządzeń sanitarnych.

Wpływ operacji wojskowych oraz blokady ekonomicznej na sytuację humanitarną mieszkańców Strefy Gazy.

W momencie rozpoczęcia operacji "Płynny ołów" Strefa Gazy od ponad 3 lat objęta była blokadą ekonomiczną. Restrykcyjne zakazy importu i eksportu doprowadziły do zrujnowania sektora przemysłowego i produkcji rolnej na tym obszarze. Znacznie wzrósł wskaźnik bezrobocia oraz procent ludności żyjącej w głębokim ubóstwie. Jeszcze przed rozpoczęciem operacji wojskowych 80% wody dystrybuowanej w Strefie Gazy nie spełniało norm WHO dla wody pitnej. W tej sytuacji zniszczenie przez IDF oczyszczalni ścieków skutkujące ujściem nieoczyszczonych substancji do gruntów i morza stanowi kolejne ogromne zagrożenie dla zdrowia mieszkańców Strefy Gazy.

Według danych UNDP IDF dokonały całkowitego zniszczenia ponad 3354 domów a poważnie uszkodziły ponad 11.112, zniszczyły również ponad 280 szkół i przedszkoli.

Sytuacja kobiet.

Szczególnymi ofiarami operacji militarnej "Płynny ołów" i polityki Izraela są kobiety. W obliczu licznych aresztowań i bezprawnych zatrzymań mężczyzn i chłopców, odpowiedzialność kobiet za gospodarstwa domowe i dzieci często zmusza je do ukrywania własnych cierpień, co nie jest uwzględniane w żadnych badaniach i statystykach.

Z faktów do których dotarła delegacja ONZ jasno wynika, że w niektórych przypadkach w pełni uprawnione jest stwierdzenie oskarżające rząd Izraela o popełnienie zbrodni przeciwko ludzkości.
Wydarzenia w Gazie i na Zachodnim Brzegu Jordanu, są ze sobą ściśle powiązane w ramach jednej polityki.

Nielegalne przetrzymywanie palestyńskich więźniów politycznych w izraelskich więzieniach

Szacuje się, że od początku okupacji, około 700 tys. palestyńskich mężczyzn, kobiet i dzieci zostało zatrzymanych przez Izrael. Według szacunków na dzień 1 czerwca 2009 roku liczba palestyńskich więźniów politycznych osadzonych w izraelskich więzieniach wynosiła 8100 osób, w tym 60 kobiet i 390 dzieci.

Podczas izraelskich operacji wojskowych w Strefie Gazy, liczba dzieci zatrzymanych przez Izrael wzrosła w porównaniu do tego samego okresu w 2008 roku. Wiele dzieci zostało zatrzymanych na ulicy i / lub w trakcie demonstracji na Zachodnim Brzegu podczas operacji w Strefie Gazy. Liczba zatrzymanych dzieci w pierwszych miesiącach po zakończeniu operacji "Płynny ołów" nadal wzrastała wraz z licznymi doniesieniami o nadużyciach przez izraelskie siły bezpieczeństwa.

Represje w Izraelu

Delegacja ONZ dotarła do materiałów i raportów, a także świadków opisujących represje wobec dysydentów, refusników i obrońców praw człowieka w Izraelu, a także politykę ograniczania prawa powszechnego dostępu do informacji. Represjom poddane były osoby krytycznie oceniające operacje izraelską w Gazie. Mimo powszechnego społecznego przyzwolenia na atak militarny w Strefie Gazy, w Izraelu organizowano również liczne demonstracje i protesty, w trakcie których aresztowano około 715 osób.

Według delegatów misji operacja "Płynny ołów" była "celowo nieproporcjonalnym atakiem zmierzającym do ukarania, upokorzenia i sterroryzowania cywilnej populacji, radykalnego zmniejszenia jej lokalnych zdolności gospodarczych do zapewnienia pracy i utrzymania samej siebie, oraz narzucenia jej coraz większego poczucia zależności i bezbronności."

Przedstawiając swój raport, misja Goldstone'a wezwała rząd izraelski i palestyński Hamas do przeprowadzenia rzetelnego śledztwa wyjaśniającego stawiane zarzuty, a do Rady Bezpieczeństwa ONZ zaapelowała by w przypadku braku takich działań po 6 miesiącach skierowała sprawę do ICC (Międzynarodowego Trybunału Karnego). Śledztwa wszczęte i prowadzone przez władze Izraela autorzy raportu uznali za niewystarczające, w związku z tym, że bazują jedynie na zeznaniach izraelskich żołnierzy biorących udział w kampanii militarnej i pozostają utajnione.

Oprócz raportu ONZ Richarda Goldstone'a swoje niezależne raporty opublikowały takie organizacje jak :

- Amnesty International ( zarzut zabicia setek nieuzbrojonych Palestyńczyków i zniszczenie ponad 3 tysięcy domów w Strefie Gazy, pogwałcenie międzynarodowego prawa wojny, w trakcie operacji "Płynny ołów")

- Human Rights Watch (zarzut wielokrotnego ostrzelania Palestyńczyków niosących białe flagi i zabójstwo 11 z nich, przeprowadzenie ponad 40 ataków samolotów bezzałogowych i zabójstwo w związku z tym ponad 80 palestyńskich cywili, pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego)

- B'Tselem (zarzut zabicia 773 cywili, w tym 320 niepełnoletnich i 109 kobiet powyżej 18 roku życia)

- Breaking the Silence ( relacje żołnierzy uczestniczących w Operacji "Płynny ołów", zarzut bezwzględnego i rozmyślnego użycia siły oraz praktyka używania Palestyńczyków jako "żywych tarcz")

opracowano na podstawie raportu Richarda Goldstone'a "Human Rights in Palestine and other occupied arab territories. Report of the United Nations Fact Finding Mission on the Gaza Conflict".

Opracowanie Aneta Jerska


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (7) | dodaj komentarz

FREE PALESTINE!!!

"Niechaj nikt nie stoi bezczynnie, gdy niesprawiedliwie zabija się człowieka. Na każdego, kto widział, że jest to człowiek bezbronny, spadnie przekleństwo. Niechaj nikt z Was nie stoi bezczynnie, gdy niesprawiedliwie biją człowieka. Na każdego kto widział, że jest to człowiek bezbronny, spadnie przekleństwo." - Mahomet

"Nie ma wolności bez solidarności! Dzisiaj wypada powiedzieć: nie ma solidarności bez miłości, więcej! nie ma przyszłości człowieka i narodu." Jan Paweł II

JESTEŚMY Z TOBĄ PALESTYNO! NIECHAJ LUDZIE NIE BĘDĄ OSAMOTNIENI W WALCE O WOLNOŚC!









Podziel się
oceń
1
0

komentarze (10) | dodaj komentarz

Demonstracja w Warszawie 2009r.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (7) | dodaj komentarz

Demonstracja- Warszawa "Wspólna sprawa"


Podziel się
oceń
0
1

komentarze (7) | dodaj komentarz

Izrael wydał wyrok śmierci

Izrael wydał wyrok śmierci na cały naród palestyński - powiedział prezes Stowarzyszenia Kulturalnego Palestyńczyków Polskich Omar Faris. Według Omara Farisa, izraelskie naloty na Strefę Gazy skierowane są głównie przeciwko nieuzbrojonej ludności cywilnej, która została pozbawiona "godności do życia". "Mamy do czynienia z barbarzyńskim atakiem na naród palestyński, którego celem jest zniszczenie ruchu oporu. Izraelczycy zabijają ludność cywilną, nie chcą pokoju tak jak my, więc jesteśmy gotowi walczyć aż do śmierci za naszą ojczyznę" - powiedział w sobotę PAP Faris. W jego ocenie, Izrael wykorzystuje cichą zgodę Stanów Zjednoczonych i niektórych krajów arabskich, aby definitywnie za pomocą rakiet i samolotów rozwiązać problem Autonomii Palestyńskiej. "My nie mamy rakiet ani samolotów. Nie chcemy zabijać Izraelczyków, wielu z nas ma przyjaciół wśród Żydów, ale mamy prawo żyć tak jak oni, jak każdy wolny naród i jak każdy człowiek na świecie - powiedział przewodniczący Palestyńskiej Koalicji na rzecz Prawa do Powrotu. Jego zdaniem, izraelski atak na Strefę Gazy jest elementem polityki wyborczej obozu rządzącego w Izraelu.
Podziel się
oceń
0
0

komentarze (4) | dodaj komentarz

Widzę tak jak chcę

Mahmud Darwisz


Widzę pole tak, jak chcę. Widzę
warkocze zboża, które czesze wiatr. Przymykam
oczy:
ten miraż prowadzi do muzycznej gamy,
a ta cisza prowadzi do lazuru.


Widzę morze tak, jak chcę. Widzę
wichurę mew o zachodzie. Przymykam
oczy:
ta nicość prowadzi do Andaluzji,
ten żagiel jest modlitwą gołębi nade mną.


Widzę noc tak, jak chcę. Widzę
koniec tej długiej drogi u bramy
jednego z miast.
Rozrzucę swoje notatki po ulicznych kawiarniach,
posadzę tę nieobecność
na ławce na pokładzie któregoś okrętu.


Widzę duszę tak, jak chcę: twarz kamienia,
a na niej rysę od błyskawicy, zieloną, o ziemio
zielona, ziemio mojej duszy.
Czyż nie byłem dzieckiem bawiącym się na skraju studni?
Wciąż się bawię: ta przestrzeń jest moim podwórkiem,
a kamienie mym wiatrem.


Widzę pokój tak, jak chcę. Widzę
gazelę, trawę, strumień. Przymykam
oczy:
gazela usnęła na moim ramieniu,
a myśliwy śpi koło jej małych, gdzieś daleko.


Widzę wojnę tak, jak chcę. Widzę
ramiona naszych przodków, co wyciskają źródło z głazów zielonych,
i ojców naszych, którzy dziedziczą wodę, lecz nie przekazują jej w spadku.
Przymykam oczy:
kraj, który mam w rękach, stworzyły moje ręce.


Widzę więzienie tak, jak chcę, różane dni,
co przeminęły, żeby ukazać we mnie dwoje obcych
na ławce w parku. Przymykam oczy:
jak szeroka jest ziemia, jak piękna jest ziemia
widziana przez ucho igielne.


Widzę błyskawicę tak, jak chcę. Widzę
pola, co roślinami kruszą swoje okowy.
Niech żyje pieśń migdała, biała, co opada
na dym wiosek jak gołębie. Gołębie, z którymi dzielimy jadło naszych dzieci.


Widzę miłość tak, jak chcę. Widzę
konie, co roztańczyły równinę, i pięćdziesiąt gitar,
które wzdychają,
rój pszczół zbierających nektar z dzikiej morwy.
Przymykam oczy,
by zobaczyć nasz cień za tym miejscem tułaczki.


Widzę teatr absurdu tak, jak chcę:
widzę bestie,
sędziów, koronę cesarza,
maski naszego wieku,
kolor dawnego nieba, pałacową tancerkę,
chaos potężnych armii,
i zapominam o wszystkim, jedno tylko pamiętam -
ofiarę.


Widzę ludzi tak, jak chcę: ich pragnienie
tęsknoty
za czymkolwiek. I to, jak powoli idą
do pracy,
jak szybko wracają do domu,
i jak bardzo im trzeba usłyszeć rano: dzień dobry


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (8) | dodaj komentarz

عــــاشت فلســـطين



عــــاشت فلســـطين
Long live Palestine
Lang Leven Palestina
Yaşa Palestien
Lang lebe Palästina
Roft Palestina
¡Larga vida a Palestina
Viva la Palestina
Viva a Palestin
Hidup Selamanya Palestin
Živjela Palestina
Bevet Palestina
Дълги живее Палестина
Niech żyje Palestyna
Ať žije Palestina
Mabuhay ang Palestin
Længe leve Palæstina
Да здравствует Палестина
Länge leve Palestina
萬歲,巴勒斯坦
Vive la Palestine
Eläköön Palestiina
Živio Palestine
팔레스타인 만세
लंबे समय तक रहते हैं फिलिस्तीन
長いライブパレスチナ
Ζήτω η Παλαιστίνη
יחי פלסטין
Éljen Palesztina
Længe leve Palestina
Niech Żyje Palestyna
Podziel się
oceń
1
0

komentarze (4) | dodaj komentarz

Gdzie się podziała sprawiedliwość ??

Zapytałam dziecko niosące świeczkę:

- Skąd pochodzi to światło?

Chłopczyk natychmiast ją zdmuchnął.

- Powiedz mi, dokąd teraz odeszło - odparł. - Wtedy ja powiem ci, skąd pochodzi.
                                                                                                     - Jonathan Carroll



DLACZEGO DZIECI  MUSZĄ  TAK CIERPIEC??

"Gdzie sie podziewacie nasze moralne , zawsze wszystko wiedzace "autorytety" RP, w sytuacji gdy dokonuje sie wspólczesna eksterminacja narodu palestynskiego?Gdzie sa Wasze listy, protesty, petycje do ONZ, UE i całego świata przeciwko ludobojstwu..?Laureaci pokojowych nagrod Nobla ,artysci, pisarze, obrońcy praw czlowieka, dziennikarze, opisujacy i kreujacy rzeczywistosc.,których nie wpuszcono do Strefy Gazy ( łamiąc podstawy demokracji)..aby prawda nie ujrzała światła.nie krzyczycie nie protestujecie? ..gdzie są wszelkie organizacje charytatywne, dlaczego milczycie?  "
Jolanta  Szczypińska


 
 

 
 DZIECKO ,KTORE UŚMIECHAŁO SIĘ DO ZAMORDOWANEJ MATKI ... Na dziedzińcu domu bawiło się dziecko. Gaworzyło i wtedy ujrzało ją.. leżącą pod murem... Ujrzało kilka kwiatów spadających z jej piersi. Wszystkie guziki rozpięte, a pierś woła: "Chodż synku,Chodż do mnie" .... Na czworaka spieszyło do niej wołając:"Mamo..!" Gaworzyło,chociaż nie mogła usłyszeć, chwytało jej sukienkę. Tylko lalka i huśtawka z gniewem powtórzyły: "Mamo !" Pod murem zostało kilka niespokojnych kwiatów ociekających czerwienią... Wszystkie guziki rozpięte, a pierś woła: "Chodż, synku..!"

 

 

 

Nadia Abu Aser dziecko  z Palestyny miało 20 dni, zostalo  zabite  w czasie ataku  faszstowskej Armii  Izraela na Strefe Gazy: Dlaczego ? Gdzie jest sprawiedliwoś???


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (5) | dodaj komentarz

السلطة الوطنية الفلسطينيةAs-Sulta al-Watanijja al-Filastinijja Palestyńskie Władze Narodowe

 Palestyna (łac. Syria Palæstina, hebr. פלשתינה lub פַּלֶסְטִינָה- [Palestina], arab. فلسطين - [Filasţiinu]) - kraina w Azji, we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego.
Nazwą Palestyna obejmowano obszar o różnie określanych granicach. Współcześnie nazwa Palestyna odnoszona jest najczęściej do obszaru terytorium mandatowego Wielkiej Brytanii z lat 1920-1947, obecnie terytorium państwa Izrael i obszarów przez niego okupowanych czyli Strefy Gazy i Zachodniego Brzegu Jordanu (tworzące razem Autonomię Palestyńską).
Nazwa Palestyna pochodzi od ludu Filistynów, którzy osiedlili się na jej wybrzeżu w XII wieku p.n.e.

Konstytucja: Palestyńska Karta Narodowa
Język urzędowy: arabski
Stolica: Ramallah
Ustrój polityczny: demokracja
Głowa państwa: szef prezydencji palestyńskiej Mahmud Abbas
Szef rządu: premier Salam Fajjd
Liczba  ludności (2005r):  4,148, 000
Gęstość zaludnienia: ok.623 osób na k
m2
Jednostka monetarna: nowy szekel
Kod samochodowy: PS
Kod telefoniczny: +970

Flaga Palestyny The flag of  Palestine

 Herb Palestyny
  


HYMN:
Biladi (Mój Kraj), nazywany również Hymnem Palestyńskiej Rewolucji, został w 1996 przyjęty jako hymn Autonomii Palestyńskiej.
Jako hymn Palestyńczyków został przyjęty uchwałą Palestyńskiego Zgromadzenia Narodowego (ang. Palestinian National Council) w 1996, zgodnie z artykułem 31 Palestyńskiej Deklaracji Niepodległości z 1988. Autorem słów jest Said Al Muzayin, znany również jako Fata Al Thawra. Muzykę skomponował egipski kompozytor Ali Ismael.

بلادي يا أرضي يا أرض الجدود

بلادي بلادي بلادي

يا شعبي يا شعب الخلود

بعزمي وناري وبركان ثأري وأشواق دمي لأرضي وداري

صعدت الجبال وخضت النضال

قهرت المحال عبرت الحدود

بلادي بلادي بلادي

يا شعبي يا شعب الخلود

بعزم الرياح ونار السلاح وإصرار شعبي بأرض الكفاح فلسطين

داري فلسطين ناري فلسطين

ثأري وأرض الصمود

بلادي بلادي بلادي

يا شعبي يا شعب الخلود

بحق القسم تحت ظل العلم

بأرضي وشعبي ونار الألم سأحيا فدائي

وأمضي فدائي وأقضي فدائي

الى أن تعود بلادي

بلادي يا شعب الخلود

Polskie tłumaczenie:
 

Fidai, fidai, fidai - o ziemio, skąd wiodę swój ród.
Fidai, fidai, fidai - o ziemio, gdzie wieczny mój lud.
Z uporem i ogniem i zemsty mej gromem
i krwi mej tęsknotą za ziemią i domem
na góry się wspiąłem i walkę podjąłem
skruszyłem kajdany, przemogłem zły los.
Fidai, fidai, fidai - o ziemio, skąd wiodę swój ród.
Fidai, fidai, fidai - o ziemio, gdzie wieczny mój lud.
W porywach wichury rozległy się salwy,
nasz naród bój podjął, by światu oznajmić:
mój dom - Palestyna, mój kraj - Palestyna
i ziemia jedyna i zemsty mej zew.. .
Fidai, fidai, fidai - o ziemio, skąd wiodę swój ród.
Fidai, fidai, fidai - o ziemio, gdzie wieczny mój lud.
Z przysięgą niezłomną i gniewem ogromnym,
pod cieniem sztandaru, na ból swój niepomny
żyć będę, fidai, i pójdę, fidai
aż wrócę do kraju, gdzie został mój dom.


 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (11) | dodaj komentarz

SMAK PALESTYNY:)

Palestyńczycy jedzą kilka razy w ciągu dnia, obiad jest największym posiłkiem. Style gotowania różnią się w zależności od regionu oraz składniki są zasadniczo oparte na klimacie i położeniu danego regionu oraz  tradycji. Ryż i odmiana Kibbee są powszechne w Galilei, na Zachodnim Brzegu kuchnia słynie przede wszystkim z cięższych dań z użyciem chleba taboon, ryżu i mięsa oraz dla przybrzeżnych mieszkańców są to często ryby i inne owoce morza również soczewica. Mieszkańcy Gazy często używają Chili Peppers.
Posiłki spożywane są zwykle w domu, ale obecnie jadalnia stała się szczególnie widoczne podczas imprez, gdzie lekkie posiłki takie jak sałatei , dipy chleb i mięso są tam serwowane.:-)


Kuchnia arabska:

Tabbouleh: Sałatka narodowa z natki pietruszki, pomidorami, cebulą, miętą, kruszoną pszenicą, cytryną, oliwą z oliwek
Składniki: 0,5 kg pomidorów. 2 cebule. 200 g kruszonej pszenicy, sok z 2,5 cytryn 100 g oliwy z oliwek. Posiekać 6 pęczków natki, pomidory oraz cebulę w małą kostkę. Namoczyć pszenicę w zimnej wodzie , po jakimś czasie wyjąć i opłukać. ,Zmieszać wszystkie składniki, dodać oliwę z oliwek, sok z cytryny, dużą łyżkę soli oraz małą łyżkę mięty.

Hommous- pure z cieciorki libańskiej z sosem sezamowym i sokiem z cytryny
Należy namoczyć 300 g cieciorki dzień wcześniej. Następnego dnia należy ugotować cieciorke w głębokim garnku, dodać sodę, gotować do momentu, aż cieciorka będzie miękka. po ugotowaniu należy dokładnie wypłukać cieciorkę z sody. Następnie zmiksować, dodając 100 g sosu sezamowego, małą łyżkę soli, sok z 1,5 cytryny oraz wodę do uzyskania odpowiedniej konsystencji.
Należy serwować w małych miseczkach z kroplą oliwy i udekorować natką pietruszki.

Moutabbal: pieczone bakłażany z sosem sezamowym i sokiem z cytryny
Należy ponakłuwać 1 kg bakłażana, następnie grillować w kuchence i usunąć skórę.Następnie posiekać bakłażany ostrym nożem. Dodać 75 g sosu sezamowego, sok z 4 cytryn, 30 g soli, 3 ząbki czosnku. Zmieszać wszystkie składniki. serwować w małych miseczkach z dodatkiem kropli oliwy i natki pietruszki do dekoracji.

WARAK INAB: liście winogronowe nadziewane ryżem i ziołami
Składniki: konserwowe liście winogron, 1 łyżka białego i 1 łyżka czarnego pieprzu, 25 cl soku z cytryny, 10 szt natki, 1 kg pomidorów, 400 g cebuli, 400 g ryżu, sól, mięta. Wymieszać wszystkie składniki celem przygotowania nadzienia. położyć część nadzienia na środku liścia i zwinąć w rulonik. Ułożyć w garnku, dodając trochę wody, aby się nie przypaliło i gotować, aż będą miękkie. Serwować na ciepło.

BABAGHANOUJ: grillowany, siekany bakłażan z zieloną cebulą, natką, pomidorami i oliwą z oliwek
Przygotować 1 kg bakłażanów w taki sam sposób jak do Moutabbal, grillować.Posiekać w małą kostkę 300 g zielonej i czerwonej papryki. Dodać szczyptę soli, 10 cl soku z cytryny, 5 ząbków czosnku. Na koniec dodaj 100 g cebuli, 200 g pomidorów. Na koniec dodać kroplę oliwy z oliwek.

FRIED KEBBEH: smażone kulki wołowiny z cebulą i orzeszkami
Nadzienie: 600 g zmielonego mięsa (wołowina)- połowa gotowana, połowa świeża, 300 g pszenicy, 150 g cebuli, 25 orzeszków, tłuszcz do smażenia, przyprawy. Ugotować mięso, dodać przyprawy do smaku. Namoczyć pszenicę, odsączyć i wymieszać z mięsem. Zemleć trzykrotnie. Uformować kulki i nadziać mięsem, które zostało ugotowane przed dodaniem orzeszków. Smażyć kulki w temperaturze 150.

CHEESE SAMBOUSIK: ciasto smażone nadziewane serem
Nadzienie: 400 g sera "Feta", 2 jajka, sól do smaku, 100 g natki. Wymieszać wszystkie skłądniki w celu uzyskania jednolitej masy. Składniki na ciasto: mąka, jajka, sól, cukier, oliwa, woda. przygotować nadzienie ze składników. Rozwałkować ciasto celem otrzymania placków o grubości 0,5 cm. Można użyć szklanki do wykrawania placków. Ułożyć nadzienie na placki, uformować w pierożki i smażyć w temperaturze 150 C.

MEAT SAMBOUSIK: smazone ciasto nadziewane mięsem
Nadzienie: 400 g zmielonego mięsa, 25 gr orzeszków sosnowych, sól do smaku. Wymieszać wszystkie składniki do uzyskania jednolitej masy. Nadzienie oraz całośc przygotowania taka sama jak do pierożków z serem.

SPINACH FATAYER: ciasto francuskie nadziewane szpinakiem
Nadzienie: 400 g szpinaku, 200 g posiekanej cebuli, 20g sumak, 20cl soku z cytryny, arabski pieprz, czarny pieprz, szczypta soli. Przygotowanie nadzienia tak samo jak do pierożków z serem. Włożyć nadzienie, uformować pierożki, smażyć w głebokim oleju.

FALAFEL: smażone kulki wegetariańskie z serwowane z sosem sezamowym

Składniki: suchy bób, czosnek, cebula, kamun, sól, przyprawy do smaku. Namoczyć w zimnej wodzie dzień wcześniej 1 kg bobu. Następnego dnia odsączyć bób i zemleć. Dodac 100 g czosnku, 200 g cebuli, kamun, sól, przyprawy do smaku. Smażyć w głębokim tłuszczu w temperaturze 150 C. Serwować z sosem sezamowym.

Kurczak a la J.J. ( 4 porcje)
Składniki:
- 1 kurczak,
- 1 zielona papryka, 6 grzybów (200g)
- 4 pomidory, 4 cebule, szczypta soli,
- szczypta 4 rodzajów kolorowego pieprzu, szczypta curry

Umyć kurczaka i pociąć na cztery kawałki. Pokroić warzywa. Smażyć kurczaka na patelni przez 20 min do momentu gdy jest już prawie gotowy. Zdjąć kurczaka z patelni, ale zostawić olej. Wrzucić warzywa do oleju, smażyć przez 15 min na małym ogniu. następnie dodać kurczaka i gotować z warzywami od 5 do 6 minut.


Przepisy kuchni palestyńskiej w języku angielskim: http://www.whats4eats.com/middle-east/palestine-cuisine


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (13) | dodaj komentarz

Palestyna- "Największa kolebka kultur świata"

Niepowtarzalna kultura  sztuki Palestyny...

Palestyńska sztuka  to termin używany w odniesieniu do obrazów, plakatów artystycznych i innych mediów wizualnych produkowane przez palestyńskich artystów. Choć termin także stosowany w odniesieniu do starożytnej sztuki  w regionie geograficznym Palestyny.
Odnosi się do prac współczesnych artystów palestyńskich. struktury społeczeństwa palestyńskiego, palestyńskiej dziedzinie sztuki która rozciąga się na czterech głównych ośrodków geograficznych: 1) na Zachodnim Brzegu Jordanu i Strefy Gazy 2) Izrael 3) palestyńskiej diaspory w świecie arabskim 4 ) palestyńskiej diaspory w Europie i Stanach Zjednoczonych .
 Palestyńskich sztuka  współczesnej znajduje swoje korzenie w sztuce ludowej i tradycyji  chrześcijańskiej  i muzułmańskiej.
 Przed  rokiem 1948 większość palestyńskich artystów w tym czasie było samoukami tworzącymi pejzaże i sceny religijne na wzór europejski styl.
Znani artyści tej epoki to Khalil Halaby, Nahil Bishara, Sophie Halaby i Faddoul Odeh. Sophie Halaby był wyjątkiem, w tym, że kształcił się we Francji, gdzie mieszkał i pracował przez wiele lat. Jamal Badran (1909-1999) był wybitnym artystą w stylu islamskim.
 
1948 roku współczesnych palestyńskich artystów w  dziedzinie sztuki cechują trzy główne elementy: palestyńscy  artyści  mieszkający w czterech oddzielnych obszarach geograficznych, które są  zróżnicowane pod względem   dziedziny kultury, mimo różnic geograficznych, braku  instytucji sztuki , braku   historycznego muzeum. Cechy te prowadzą do wniosku, że w przeciwieństwie do suwerennych państw narodowych, gdzie dziedzina  sztuki opiera się na   muzeach  narodowych i instytucji nauki, palestyńska  dziedzina  sztuki opiera się głównie na artystach  działających w ramach palestyńskiej tożsamości.
Arabska kultura  ma również znaczący wpływ na Palestynę pod względem kultury. Głównym aspektem Palestyny jest język, literatura, sztuka, tradycyjne kostiumy, muzyka. Ulubiona potrawa to chleb, makaron, ser, ryż, sosy, zupy i desery. Zioła i przyprawy są także popularne wśród kultury i społeczeństwa Palestyny. Wraz z pysznymi daniami  można wyróżnic także napoje, w tym alkohol, wino, kawa, herbata i inne napoje, takie stają się coraz bardziej istotnym elementem kuchni Palestyny.


Znani artyści to:
Abed Abdi
Naji Al-Ali
Nasr Abdel Aziz Eleyan
Ibrahim Ghannam
Mustafa Al-Hallaj
Hasan Hourani
Hisham Zreiq
Mona Hatoum
Emily Jacir
Bissan Rafe
Sliman Mansour
Ismail Shammout
Sharif Waked
 
                                                      
                                                 Palestinian woman resting
                                                  Naser  Abdel Aziz Eleyan



                                                                                                            

                                                                                                      Arabisque Mosaic
                                                                                                              




                    Ismail Shammout










                            Palestinian bride waiting for her groom beside his horse
                                               Naser Abdel Aziz Eleyan





                       Sliman Mansour






P A L E S T Y Ń S K A   P O E Z J A



„Wciąż żyjemy w czasach poezji, zmianie uległy jedynie nasze gusta".
Poeta Abd al-Nasir Salih

-Doświadczenie poety palestyńskiego, punkt wyjścia dla jego poezji, jest głęboko związane z rzeczywistością i przepełnia go ono jak każde ze zjawisk współczesności. 
Twórcy palestyńscy  wykorzystują tradycję narodową  i światową po to, by wyeksponować problem palestyński i przedstawić sytuację w okupowanej Palestynie. Naród palestyński potrzebuje sztuki odwołującej się do życia i nadziei, przywracającej nowemu pokoleniu równowagę wewnętrzną i kulturową. 

-"Jestem przekonany, że wciąż żyjemy w czasach poezji a poezja, jak mawiają, jest specjalnością Arabów. Najznakomitsza poezja zapomina o sobie samej i spełnia oczekiwania czytelników. Zła poezja pozbawiona jest smaku, blasku literackiego, zniechęca do udziału w spotkaniach literackich. Niektórzy poeci przyczyniają się swoją twórczością do kreowania gustów literackich i rozwoju w dziedzinie literatury, inni zaś, pragnąc pozostawić po sobie jakikolwiek ślad, są jedynie marnymi twórcami."- Abd al-Nasir Salih





     Mahmud Darwisz
ur. 13 marca 1941 w Al-Birwah, zm. 9 sierpnia 2008 - współczesny poeta i prozaik palestyński. Wydał ponad dwudzieścia tomów poezji, siedem książek prozą i był redaktorem kilku publikacji, jak: Al-Dżadid, Al-Fadżr, Szu'un Filistinijja i Al-Karmel. Zdobył światowe uznanie dzięki poezji skupiającej się na jego silnym uczuciu dla zagubionej ojczyzny. Zdobył liczne nagrody i był tłumaczony na co najmniej dwudzieścia dwa języki. Polskie przekłady jego utworów można znaleźć m.in. w antologii Pieśni gniewu i miłości. 



 Żołnierz śniący o białych liliach

On śni o białych liliach,
o oliwnej gałązce,
o piersi ukochanej, która rozkwita wieczorem,
marzy - powiedział mi - o ptaku,
o cytrynowych kwiatach
nie zastanawia się nad marzeniami, a rzeczy pojmuje
tak, jak je czuje i odbiera,
rozumie - powiedział do mnie - że ojczyzna
to znaczy pić matczyną kawę
i wracać wieczorem do domu.

Spytałem go: a ziemia?
Powiedział: nie znam jej
nie czuję, żeby była moją skórą i pulsem
jak piszą w poematach
i nagle ją ujrzałem,
tak jak widzi się sklepik, ulicę i gazety.
- Kochasz ją? - zapytałem.
- Dla mnie miłość to spacerek,  
kieliszek wina lub przygoda.
- Umarłbyś za nią?
- Nie!
Wszystko, co wiąże mnie z tą ziemią,
to płomienny artykuł i przemowa.
Nauczyli mnie kochać miłość do niej,
lecz nie poczułem, by jej serce było moim,
nie czułem trawy, korzeni ani gałęzi.
- Więc jakże miłość do niej
kłuć mogła tak jak słońce, jak tęsknota?
Odpowiedział wyzywająco:
- Narzędziem mej miłości jest karabin
i święta, przywrócone spod ruin,
i milczenie dawnego posągu, co zatracił swój czas i tożsamość.

Opowiedział mi o chwili pożegnania
o tym, jak jego matka
płakała cicho, gdy go uwozili
w nieznane, gdzieś na front.
Trwożny głos matki  
nową nadzieję żłobił mu pod skórą:
gdybyż więcej było gołębi w Ministerstwie Obrony,
gdybyż więcej gołębi!

Zapalił papierosa i powiedział,
jak gdyby wybrnąć chciał z krwawego błota:
- Śniłem o białych liliach,
o oliwnej gałązce,
o ptaku, który wita poranek
w pomarańczowym gaju...
- A co ujrzałeś?
- To, co uczyniłem:
krwawe ciernie,
sprawiłem, że wybuchły w piasku, w piersiach i brzuchach
- Ilu zabiłeś?
- Trudno mi wyliczyć,
ale dostałem jeden medal.
Przemogłem się i poprosiłem:
- Opisz mi więc jednego zabitego.

Usiadł wygodniej, bawiąc się zwiniętą gazetą,
i zaczął mówić, jakby śpiewał mi piosenkę:
- Jak namiot zwalił się na piach
i objął roztrzaskane gwiazdy,
miał krwawy wieniec na szerokim czole,
ale medali nie miał.
Nie umiał widać dobrze walczyć.
Był chłopem, robotnikiem może sklepikarzem.
Jak namiot zwalił się na piach i skonał.
Ramiona miał  
długie jak dwa wyschłe potoki,
a gdy szukałem mu w kieszeniach
dowodu tożsamości, znalazłem dwa zdjęcia:
na jednym była jego żona,
na drugim była jego córka.

- Smutno ci było? - zapytałem.
On przerwał mi: - Mahmudzie, przyjacielu,  
smutek to biały ptak,
nie zbliża się do pola bitwy, a żołnierze
grzech popełniają, gdy się smucą.
Ja byłem tam maszyną śmierć siejącą śmierć i ogień,
w czarnego ptaka zamieniałem niebo.

Opowiedział mi o swej pierwszej miłości,
o dalekich ulicach,  
o reakcjach po wojnie,
o bohaterstwie mikrofonu i gazety,
a kiedy w chustkę ukrył kaszel,
spytałem go: - Czy się spotkamy?
Odrzekł: - W dalekim mieście.

Gdy po raz czwarty napełniłem mu kieliszek,
zażartowałem: - Więc wyjedziesz... a ojczyzna?
Powiedział: - Daj mi spokój.
Ja śnię o białych liliach,
rozśpiewanej ulicy, oświetlonym mieszkaniu,
pragnę dobrego serca, a nie kuli do karabinu,
chcę słonecznego dnia, nie chwili zwycięstwa
obłąkanej, morderczej  
chcę dziecka, które będzie śmiało się do dnia,
nie armatniego mięsa
na świat przyszedłem, żeby żyć wschodami słońca
a nie jego zachodem.
Pożegnał mnie, bo szuka białbych lilii,
ptaka witającego ranek
w pomarańczowym gaju,  
a rzeczy pojmuje
tylko tak, jak je czuje i odbiera.
Rozumie - sam powiedział - że ojczyzna
to znaczy pić matczyną kawę
i bezpiecznie powracać wieczorem do domu.                                                                          

 

 

 Palestyńczycy i ich kultura:




Podziel się
oceń
1
0

komentarze (12) | dodaj komentarz

...

"Ziemię dziedziczy się jak mowę" -Mahmud Darwisz


Nie śpij, kochana

Kiedy księżyc spada
jak potłuczone lustra,
powiększa się cień między nami
i umierają legendy.
Nie śpij, kochana.
Odznaczeniami są nasze rany z różami na księżycu.
Za naszym oknem jest dzień.
Objęło mnie ramię szczęścia
i uleciało.
Zdawało mi się, że jestem motylem
na kwiatach granatu,
że wargi płatków przemówiły
do mnie bez słów.
Nie śpij, kochana,
za oknem jest dzień.

Z mojej ręki wypadła róża
bez zapachu, bez życia.
Nie śpij, kochana.
Ptaki giną,
moje rzęsy są kłosami,
które spijają noc i przeznaczenie.
Twój słodki głos jest pocałunkiem,
skrzydłem na strunie,
gałązką oliwną, która płacze
na wygnaniu pośród kamieni,
szukając ojczyzny,
szukając słońca i deszczu.
Nie spij, kochana.
Ptaki giną.

Kiedy księżyc spada
jak potłuczone lustra,
cień spija naszą hańbę.
Ukrywamy naszą ucieczkę.
Kiedy księżyc spada,
miłość jest polem bitwy.
Nie śpij, kochana.
Nasze rany są odznaczeniami,
nasze ręce w ciemności
są głosem słowika.







Podziel się
oceń
1
0

komentarze (6) | dodaj komentarz

Folklor Palestyny

Wspominając o kulturze palestyńskiej nie można zapomniec o folklorze, ktory jest niezwykłą  i  nieodłaczną tradycją Palestyny.
W skład folkloru Palestyny wchodzą nastrojowe pieśni, piękne melodie, żywiołowe tańce, barwne tradycyjne stroje. To wszystko porywa nas w świat orientu i jednoczesnie staje się inspiracją  dla miłośników tańca, sztuki i kultury.
Twórczośc ludowa i propagowanie wiedzy o danym regionie, obejmująca  także klasyczne gatunki literatury ustnej oraz
wokalno-muzyczne i choreograficzne relikty dawnej obrzędowości. Folklor palestyński jest wyrazem aktywności twórczej o charakterze interspołecznym, zaspakaja różne potrzeby międzyludzkiej komunikacji. Pełni rolę swoistego sposobu mówienia i ukazywania obyczajów i obrzędów.




Rodzaje tańca palestyńskiego:

1. Doos manta dayes - Taniec podkreślający starania Narodu Palestyńskiego o swoje prawa
2. Al-Kufijja (Arafatka) - Taniec z dedykacją dla Pamięci Jasera Arafata
3. Ja sażżan - Taniec obrazujący cierpienia więźniów palestyńskich w więzieniach okupanta
4. Al-tajjara- Taniec wymagający szczególnej gracji i lekkości
5. MUR - Przedstawienie z piosenką "Unadeekum - Wołam Was" o cierpieniach Palestyńczyków spowodowanych wzniesieniem izraelskiego muru na Ziemiach Okupowanych
6. Bil farah bil izz - Taniec obrazujący gościnność i obrzędy powitania gości
7. Sha'rawijja - Taniec przedstawiający prace na roli i przywiązanie do Ziemi
8. Sot il-Hadda - Taniec wyrażający miłość do Ojczyzny
9. Biała Chusta - Taniec łączący elementy choreograficzne z różnych rejonów Palestyny
10. Al-Dahijja - Palestyński taniec weselny

DABKA
Dabka - to żywiołowy taniec folklorystyczny , nieodłączny element świąt narodowych od dawnych czasów aż do dnia dzisiejszego.  Dabka jest pełna temperamentu, płomienna i nie pozostawia obojętnym żadnego widza!
Charakterystyczne ruchy. Charakterystyczne dla tego stylu są szybkie różnorodne kroki i podskoki.


 













Bardzo znanym palestyńskim zespołem folklorystycznym jest zespół  Al-Ashekeen . Zespół Al-Ashekeen założyli w 1977 roku w Damaszku kompozytor palestyński Hussein Nazek, pisarz Ahmad Dahbour, oraz agent i producent Ahmad Al-Jamal. Od samego początku Al-Ashekeen zajął szczególne miejsce w kanonie kultury Narodu Palestyńskiego, wyrażając jego ducha i walkę poprzez śpiew i muzykę różnych gatunków, we wczesnym okresie głównie folklorystyczną.
Pieśni Al-Ashekeen opowiadają  historię narodu walczącego o swoją wolność i niepodległość. Zespół występował przed publicznością wielu krajów arabskich i europejskich. Al-Ashekeen tworzy i koncertuje, aby Palestyna pozostała żywa w sercach ludzi na całym świecie. Obwieszcza wszystkim, że naród, który może śpiewać, nigdy nie umiera.





Palestyński zespół folklorystyczny Al-Huleh

Zespół powstał kilkanaście lat temu w Berlinie. W 1995 roku powstało w Berlinie Stowarzyszenie Al-Huleh, zrzeszające rodziny uchodźców palestyńskich. Zostali oni wygnani ze swoich domów w Palestynie w 1948 roku i zamieszkiwali w obozach dla uchodźców w Libanie. W wyniku wojny domowej w tym kraju wyemigrowali do Niemiec, gdzie uzyskali azyl polityczny. 

Celem powołania zespołu folklorystycznego Al-Huleh była pielęgnacja tradycji palestyńskiej wśród Palestyńczyków mieszkających na wygnaniu, a zwłaszcza wśród tych młodych, urodzonych w Niemczech, którzy znają swój kraj z opowiadań rodziców i dziadków.

Al-Huleh jest jednym z najlepszych palestyńskich zespołów folklorystycznych w Europie. Koncerty i występy tego zespołu organizowane są w Europie oraz na różnych festiwalach w krajach arabskich. W marcu 2008 roku zespół wystąpił w Warszawie w ramach Dnia Ziemi Palestyńskiej i spotkał się z ogromną sympatią warszawskiej publiczności.







Krótki dokument przedstawiający piękno haftu palestyńskiego


Podziel się
oceń
2
0

komentarze (12) | dodaj komentarz

Palestyńskie Święto Narodowe

Palestyńskie Święto Narodowe jest obchodzone 1-go stycznia każdego roku. Jest to rocznica powstania ruchu Al-Fatah (Palestyńskiego Ruchu Wyzwolenia Narodowego), organizacji, która 01.01.1965r. rozpoczęła najnowszy etap walki Narodu Palestyńskiego o realizację swoich niezbywalnych praw gwarantowanych przez prawo międzynarodowe: prawa uchodźców palestyńskich do powrotu do swojej Ojczyzny, prawa naszego Narodu do samoustanowienia i prawa do utworzenia niepodległego Państwa Palestyńskiego ze stolicą w Jerozolimie.
Założycielem i wieloletnim przywódcą Al-Fatah był legendarny Jassir Arafat, którego chusta - popularna w Polsce i na całym świecie arafatka jest symbolem solidarności za słuszną walkę naszego Narodu przeciwko okrutnej okupacji izraelskiej.
Od pięciu lat przywódcą Al-Fatah jest Mahmoud Abbas, prezydent Autonomii Palestyńskiej i przewodniczący O.W.P. (Organizacji Wyzwolenia Palestyny).


Jassir Arafat  symbol walki o wolnośc





O co walczą Palestyńczycy:

O niepodległe Państwo Palestyńskie na Zachodnim
Brzegu Jordanu i w Strefie Gazy za
stolicą we ws chodniej Jerozolimie.
O opuszczenie przez osadników żydowskich
Zachodniego Brzegu Jordanu i w Strefy Gazy.
O rozwiazanie problemu uchodźców palestyńskich
(wypędzonych z własnych domów i ziem,pozbawionych
środków do życia).
Czyli o realizację rezolucji Organizacji Narodów
Zjednoczonych.

W 2010 roku Naród obchodzi drugą
rocznicę barbarzyńskiej agresji Izraela
przeciwkobezbronnej ludności cywilnej w Strefie
Gazy. Na oczach świata samoloty F-16 zabijały
dzieci,kobiety i starców, bombardowały szkoły,
meczety, uniwersytety, budynki administracji
rządowej icałą infrastrukturę.

Wzywamy cały cywilizowany świat, żeby chronił
Naród Palestyński przed izraelskim
terroryzmem państwowym, będącym podstawowym
źródłem nienawiści, przelewu krwi
i nieustannych zagrożeń dla pokoju w regionie
i na całym świecie.

 

Palestyńczycy potrzebują Twojej solidarności.


Podziel się
oceń
3
0

komentarze (6) | dodaj komentarz

Ponad 60 lat temu...

 Mapa Palestyny pokazuje  jak syjoniści    uzyskali ziemie  palestyńkie, zielony  kolor pokazuje Palestynę   historyczną i gdzie są Palestyńczycy.


Ponad 60 lat temu powstało państwo Izrael poprzedzone licznymi działaniami terrorystycznymi przeciwko cywilom na terenie historycznej Palestyny i nie tylko. W tym samym czasie syjoniści organizowali przyjazd Żydów z całego świata na tereny historycznej Palestyny.
Działalność żydowskich grup terrorystycznych była zawsze taka sama - zmusić ludzi do wygnania lub zabić gdy nie chcą "dobrowolnie" opuścić ziemi przeznaczonej w ich chorych umysłach tylko dla "wybranych". Dziś Izrael świętuje, przedstawiciele niektórych państw składają gratulacje - ale nie dla wszystkich dzisiejszy dzień jest dniem radości. To wspomnienie o utraconej ziemi, o zdeptanej godności i zapomnieniu przez świat.
To krew tysięcy Palestyńczyków i łzy milionów uchodźców dały podwaliny tego sztucznego tworu - państwa Izrael, systemu apartheidu sponsorowanego przede wszystkim przez USA i bogatych Żydów z całego świata. Ofiara Palestyny nie pójdzie jednak na marne. Trud życia pod butem izraelskiej okupacji w bantustanach na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy wpisze się w przyszłe zwycięstwo! Nie trzeba zbyt daleko szukać - historia daje Palestyńczykom nadzieje na lepsze jutro. Nadzieję milionów uchodźców na powrót do ich własnej ziemi, na wolność i sprawiedliwość bez terroru okupacji. Wszystkie rezolucje ONZ określają izraelską okupację jako bezprawną i gwarantują narodowi palestyńskiemu prawo do powrotu do własnej ojczyzny oraz do utworzenia własnego, niepodległego państwa ze stolicą w Jerozolimie - bez obcej dominacji, bez fanatycznych osadników pełnych rasistowskiej nienawiści.



Niestety obojętność ludzka potęgowana manipulacjami w mediach na temat sytuacji geopolitycznej na świecie, daje zielone światło do prowadzenia przez Izrael ludobójstwa. Społeczeństwo ma ogromną siłę w postaci pieniądza. To on kształtuje nasz geo-polityczny świat. Bojkot produktów pochodzących z Izrael i jego głównego sponsora USA, silny i głośny sprzeciw wobec medialnej manipulacji jakiej jesteśmy poddawani może być początkiem rewolucji, która zmusi Izrael do przynajmniej złagodzenia okupacji. Nie chcemy zepchnąć Żydów z Izraela do morza - chcemy zmusić Izrael do respektowania podstawowych praw człowieka ! Pod kolorowym opakowaniem grejfrutów z JAFFY kryją się krew i łzy tych, których wypędzono i tych, którzy stłoczeni w obozach, terroryzowani blokadami, punktami kontrolnymi, łapankami, godzinami policyjnymi - próbują jakoś żyć na tym wydzielonym łaskawie skrawku ziemi bantustanu w strefie A terytoriów okupowanych. Palestyńczycy z Polski apelują do Was o poparcie i solidarność.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (10) | dodaj komentarz

''DZIECI GAZY-DZIECI WOJNY" - STOP RZEZI GAZY, STOP ISRAEL!!!


"Wszystko"

O co my tak walczymy,
Za czymż my tak tęsknimy?
Jakież skarby nam wielkie odjęto?
Nie o sławę, bogactwo
Całe nasze tułactwo,
Lecz o sprawę i większą i świętą.

Nie o władzę nad światem,
Ale o to, by latem
Z książką usiąść pod starym jaworem,
Słuchać wiejskich pogwarów
I brzęczących konarów,
Koni rżących na łąkach wieczorem.

Nie by rządzić innymi,
Lecz by w domu z swoimi
Sprawiedliwie przełamać się chlebem.
Wyjść na drogę i czyste
Witać niebo gwiaździste
I spokojnie móc spać pod tym niebem.

Znów popatrzeć przez okno
Na kasztany, co mokną,
Od dżdżu mokrym przyglądać się listkom
Iść aleją, przystawać,
Dawne ścieżki poznawać
To niewiele, a przecież to wszystko.






Fragment wiersza "Pierwsza przechadzka"

Będziemy znowu mieszkać w swoim domu,
Będziemy stąpać po swych własnych schodach.
Nikt o tym jeszcze nie mówi nikomu,
Lecz wiatr już o tym szepcze po ogrodach.


  

Piosenka "My nie chcemy więcej wojny"

Nie pamiętasz, bo nie możesz
Byłeś wtedy małym chłopcem
Gdy twój ojciec z karabinem szedł na bój.
Wśród wystrzałów, huku bomb
Bronił on Ojczyznę swą
Byś mógł teraz wybudować nowy dom, Ojczyznę swą.
Patrzysz w niebo
Widzisz błękit i lecący sznur łabędzi
I do szkoły dziś spokojnie możesz iść.
Ale wtedy, ale wtedy, zamiast białych łabędzi
Czarne skrzydła samolotów i huk bomb, wystrzałów bomb.

My nie chcemy więcej wojny,
Chcemy żyć życiem spokojnym,
Tak jak długi i szeroki jest ten świat.
Chcemy pokój stworzyć wszędzie,
Wojna niech legendą będzie
Szczęście, radość niech okryje cały świat.







DZIECI GAZY PŁACĄ NAJSTRASZNIEJSZĄ CENĘ W IZRAELSKIEJ MASAKRZE!
ICH MAŁE BEZBRONNE SERCA ZALEWAJĄ ŁZY I  OGROMNY BÓL,
DZIECI PRZECHODZĄ TRAUMATYCZNE DZIECIŃSTWO.
IZRAELCZYCY TORTURUJĄ DZIECI!





 W izraelskich więzieniach i obozach znajduje się około tysiąca dzieci i nastolatków. Szacuje się, ze obecnie w Izraelskich aresztach znajduje się ok. 321 palestyńskich dzieci, włączając w to przypadki zatrzymań administracyjnych. Od czasu Intifady Al-Aqsa, czyli roku 2000, zatrzymanych zostało około 3 tys. dzieci.

Według danych Palestinian Authority's Ministry of Detainees and Ex-Detainees Affairs:
- 4% dzieci było przetrzymywanych bez postawienia im oficjalnych zarzutów (zatrzymanie administracyjne)
- 3% przetrzymywanych dzieci to dziewczynki
- proces 64% dzieci był w toku
- 65% dzieci było przetrzymywanych na terenie Izraela.



Polecam!
Felieton " Izraelczycy torturują palestyńskie dzieci"
http://viva-palestyna.pl/news/felieton.php?news=felietony/000478.info


Felieton "Dzieci Gazy"
http://viva-palestyna.pl/news/felieton.php?news=felietony/000745.info


Felieton: "Poprostu dzieci"
http://viva-palestyna.pl/news/felieton.php?news=felietony/000158.info

Artykuł: "Żyjąc w kulturze bezkarności"
http://viva-palestyna.pl/news/apartheid_in_israel.php?news=apartheid/078.info


Felieton: "Zabijanie palestyńskich dzieci to pestka"
http://viva-palestyna.pl/news/felieton.php?news=felietony/000119.info



Janusz Korczak- prekursor działań na rzecz praw dziecka i całkowitego równouprawnienia dziecka mówił:

"Kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat".

   A co się dzieje wówczas gdy dziecko cierpi??
"Kiedy dziecko cierpi, wówczas cierpi cały świat"












Lalka z palestyńska flagą symbolizuje dzieci zabite w Strefie Gazy. Umieszczono ją podczas demonstracji przed ambasadą Egiptu w Libanie

 



 Palestyńskie dziecko w gruzach zbombardowanej przez Izraelczyków szkoły w pobliżu Netzarim w Strefie Gazy. (AFP)

 



 
                                          
     AFP / Mahmud Hams 
  
 
                                      AFP / Mohammed Al-Zaanoun 





 Palestyńska rodzina opuszcza obrzeża Gazy po tym jak doszło tam do ostrzały przez izraelskie wosjko.
 
                                               AFP / Mohammed Abed 

 
                                                                   AFP / Mahmud Hams 

 
 Te dzieci straciły dach nad głową, gdy izraelskie wojsko ostrzelało ich dom w południowej
Strefie Gazy 
 
                                                       AFP / Said Khatib 

 
                                                                     AFP / Said Khatib 
 
 

Palestyński chłopiec Hosam Hamdan w szpitalu al-Shifa w Gazie.

Chłopiec znajduje się na oddziale intensywnej opieki po tym, jak 31 grudnia został ranny w izraelskim nalocie na północną Strefę Gazy. Jego dwie siostry zginęły. 
 
 
                                                          
           AFP / Mahmud Hams 

 

  "Tam, gdzie nie ma dzieci, brakuje nieba."

                                         - Algernon Charles Swinburne

 


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (32) | dodaj komentarz

You not alone Palestine...


We are not alone


 We -Palestinians- are not alone
Best of humanity... on our side
 Mighty truth... Gracious morality... on our side
Justice, dignity, human values, radiant hope

 Are on our side

 

Soil, sand, and stones
Trees, poppies, lemon zest, and morning mist

Jerusalem sunshine and Jenin's moonlight

Haifa's Carmel and Jaffa's shoreline
Are all on our side

 

We stand firm
As the stick of Moses
Splitting good and evil

Refusing to bow down

 

Our tragedy is a sieve
Filtering the wicked away

 

We all live and die...

Better die standing

Than to live crawling

 

Better to live with a wounded body

and a soul...whole

Than to live and die
with a disfigured soul

Weighed down by oppression
Bent by corruption
Inflated by arrogance
Twisted by greed

Intoxicated by power

Better die standing

With a soul...whole

 

*****************



You can do it

Light a candle One little candle
Watch the darkness fade away

Just try it out

One ray of light
Wipes away the gloomiest
Jet-black nights
As the dawn breaks

Just observe

Can you see that
All the might of darkness
In the world
Cannot extinguish
The faintest flicker
Of a beam of light

Light a candle
One little candle
Watch the darkness fade away

You can do it

Hey.. WORLD

Did you hear me?




Podziel się
oceń
1
0

komentarze (7) | dodaj komentarz

OFIARY OKUPACJI

                          
I want to tell the world
 
        Chcę powiedziec światu

                                 AUTHOR:  Nahida 




  I want to tell the world a story
  Chcę opowiedziec światu historię


           About a home with a broken lantern
           O domu ze złamaną latarnią



             And a burnt doll
       i spalonej lalce




  About a picnic that wasn't enjoyed
       O pikniku, który nie cieszy



     About an axe that killed a tulip
       O pociskach zabijających tulipany



A story about a fire that consumed a plait
 Historię o spalonym warkoczu w porzaże

      a story about a tear that couldn't run down
        opowieś o łzach, które nie mogą spłynąc



I want to tell a story about a goat that wasn't milked
   Chcę powiedziec o kozie, która nie została wydojona



   About a mother's dough that wasn't baked
     O matce, która nie upiekła ciasta



    About a wedding that wasn't celebrated
     O ślubie, który nie był świętowany



   And a baby girl that didn't grow up
  i o małej dziewczynce, która nie dorośnie



About a football that wasn't kicked by boy
O piłce nożnej, która nie byłą kopana przez chłopca



About a dove that didn't fly
O gołębicy, która nie pofrunie



I want to tell a story about a key that wasn't used
Chcę opowiedziec historię o kluczu, który nie był używany



About a classroom that will not attended
  O klasie która nie będzie użytkowana



   About a playground that was silenced
   O placu zabaw, który został wyciszony



       About a book that wasn't read
    O książce która nie została przeczytana



               About a besieged lonely farm
         And about its fruits that weren't picked
     samotnie obleganym gospodarstwie i owocach
              które nie zostały zerwane



    About a stone that faced a tank
   O kamieniu będącym w obliczu czołgu




And about a stubborn flag that refuses to lie down
 O upartej fladze, która nie  położy się w dół



About a spirit that cannot be defeated
  O duchu, którego nie da się pokonac



I want to tell the world a story
Chcę opowiedziec historię światu



  a story abaut the unforgettable pain
     historię o niezapomnianym bólu



Did  you see this woman's pain?
Czy dostrzegasz ból tej kobiety?



          barbarity of the soldiers
           barbażyństwo żołnierzy









   story of the destruction of olive trees
    historię o niszczonych drzewach oliwnych...







Podziel się
oceń
0
0

komentarze (8) | dodaj komentarz

Piękna piosenka o Palestynie


Podziel się
oceń
0
1

komentarze (6) | dodaj komentarz

Norman Finkelstein: Izrael, państwo z piekła rodem.


Poniższy tekst jest tłumaczeniem wywiadu, udzielonego tureckiemu pismu "Today's Zaman" przez prof. Normana Finkelsteina, autora znanej w Polsce książki "Przemysł Holocaustu". Tekst angielski pochodzi z blogu "
On the Contrary" Michaela Hoffmana.

Norman Finkelstein, amerykański profesor żydowskiego pochodzenia ostro skrytykował Izrael za operację w Gazie. Jako syn ocalałych z Holocaustu, Finkelstein otrzymał na 10 lat zakaz wjazdu do Izraela, a także odmówiono mu profesury na DePaul University w Chicago z powodu jego krytycznego stanowiska wobec polityki izraelskiej.

Według Finkelsteina Izrael, państwo budowane na prochach Holocaustu, samo obecnie dokonuje holocaustu na Palestyńczykach w Gazie. W wywiadzie telefonicznym dla "Today's Zaman" Finkelstein stwierdził, że Izrael jest państwem terrorystycznym, utworzonym przez czystkę etniczną na ludności palestyńskiej w 1948 r. Chwaląc premiera Recep Tayyip Erdogana i naród turecki za ich odwagę w popieraniu Palestyńczyków, Finkelstein określił Izrael jako państwo sataniczne lub obłąkane. Rodzice Finkelsteina przeżyli niemieckie obozy hitlerowskie podczas II wojny światowej i wyemigrowali do USA.

Co Izrael pragnie osiągnąć przez operację w Gazie?

W zasadzie Izrael chce osiągnąć dwa cele: odtworzyć to co określane jest jako zdolność odstraszania - co oznacza wytworzenie lęku przed nim w państwach arabskich. Jest to podstawowa zasada strategicznej doktryny izraelskiej. Państwa arabskie mają bać się Izraela, jego potęgi militarnej i powinny robić to, czego pragną Izraelczycy. Powinny wykonywać rozkazy Izraela.

Izraelskie militarne odstraszanie doznało porażki w maju 2000 r. kiedy Hezbollahowi udało się wypędzić z Libanu izraelskie siły okupacyjne. Niemal natychmiast po tej porażce Izrael zaplanował następną wojnę z Hezbollahem dla odtworzenia swej zdolności odstraszania. Po długich przygotowaniach i po użyciu sił powietrznych, Izrael poniósł w walce z Hezbollahem w Libanie w 2006 r. kolejną sromotną porażkę.

Drugim celem jest udaremnienie palestyńskiej ofensywy pokojowej. To jest następna podstawowa zasada izraelskiej doktryny strategicznej: Nie negocjować z Arabami. Wydawać im rozkazy. Palestyńska organizacja Hamas stała się zbyt umiarkowana - zaczęła ona wysyłać sygnały, że jest gotowa uznać formułę dwóch państw opartą o granice sprzed 1967. Przywództwo Syrii i Zachodniego Brzegu Jordanu również wydało oświadczenia w podobnym tonie. Izrael zaczął obawiać się, iż będzie zmuszony wejść w negocjacje pokojowe, które były popierane przez ostanie 30 lat przez całą światową opinię publiczną.

Przeciwnikami takiej umowy były USA i Izrael, wspierany przez USA. Kiedy więc Hamas stał się umiarkowany i dotrzymywał warunków zawieszenia broni zawartego w lipcu 2008, jawił się jako godny zaufania partner do takich rozmów. Hamas dotrzymywał danego słowa. W międzyczasie Izrael nie dotrzymał jednego z podstawowych warunków zawieszenia broni, jakim było zniesienie blokady. Tak więc Izrael musiał sparaliżować tę palestyńską ofensywę pokojową. Co zresztą zawsze robi. Prowokuje Palestyńczyków do reagowania i pragnie zniszczyć Hamas lub doprowadzić do takich zniszczeń, aby Hamas ponownie musiał powiedzieć, że nigdy nie będzie negocjował z Izraelem. Tego właśnie Izrael chciał. Izrael nigdy nie chce mieć do czynienia z umiarkowanym partnerem, ponieważ gdy taki istnieje, wtedy wzrastają naciski na Izrael, gdyż Hamas chce pokoju, Hamas dotrzymuje danego słowa. Ale Izrael nie chce negocjacji.

Zatem w istocie mówi pan, że Izrael w ogóle nie jest zainteresowany w ustanowieniu pokoju?

Izrael chce pokoju na swoich własnych warunkach, a te warunki to takie, że Zachodni brzeg Jordanu powinien należeć do Izraela.

Czy obecna operacja w Gazie powiedzie się?

Przede wszystkim powinniśmy stosować właściwy język. Nie ma żadnej operacji, nie ma żadnej wojny. To co się dzieje, to rzeź, masakra. Kiedy ginie 200-300 dzieci to nie jest wojna. Kiedy z jednej strony jest potęga militarna a z drugiej bezbronna ludność, to nie jest wojna. Kiedy strzela pan do ryby w beczce, nie możemy tego nazywać wojną. Jak wskazał jeden z izraelskich publicystów, nie trzeba wielkiej odwagi wysłać bojowe samoloty i helikoptery z bronią pokładową aby strzelać do uwięzionych. To co się stało, to nie jest wojna. Jedna trzecia ofiar to były dzieci. To nie jest wojna - to może być tylko masakra.

Z punktu widzenia celów Izraela, trzeba powiedzieć, że zakończyła się powodzeniem. Wywołała ona strach wśród Palestyńczyków i wśród Arabów w ogólności, że Izrael to państwo obłąkane i że trzeba wykonywać jego rozkazy. Po drugie, operacja niszczy obraz Hamas jako partnera do negocjacji pokojowych. Można usłyszeć od Hamasu, że nie będzie negocjował. Tego właśnie chciał Izrael.

Na pańskiej stronie internetowej można znaleźć argument, że wnuki ocalonych z Holocaustu czynią obecnie Palestyńczykom to, czego sami doznali od narodowych socjalistów. Czy podtrzymuje Pan to stwierdzenie?

Ja myślę, jak zresztą wskazuje wielu komentatorów, że Izrael staje się państwem obłąkanym. I musimy się z tym zgodzić. Podczas gdy reszta świata chce pokoju, Europa chce pokoju, USA chcą pokoju, to jedno państwo chce wojny, wojny i wojny. W pierwszym tygodniu masakry, w prasie izraelskiej pojawiły się doniesienia, że Izrael nie chce skierować wszystkich swych sił lądowych do Gazy, ponieważ przygotowuje on atak na Iran. Następne doniesienia mówiły o planowaniu ataku na Liban. To jest obłąkane państwo.

Dlaczego otrzymał Pan na 10 lat zakaz przyjazdu do Izraela? Jako syn ocalałych z Holocaustu nie może pan przyjechać do Izraela. ?

Trzeba w tym miejcu powiedzieć jasno: nie przyjeżdżałem do Izraela, nie miałem interesu, by przyjeżdżać do Izraela. Zamierzałem spotkać się z moimi przyjaciółmi w okupowanych ziemiach palestyńskich. A Izrael nie pozwolił mi tam przyjechać i spotkać przyjaciół na Zachodnim Brzegu Jordanu. Na gruncie prawa międzynarodowego, uważam, że nie mają prawa tego robić. Ja nie stanowiłem dla Izraela żadnego zagrożenia. Następnego dnia, kiedy nie wpuszczono mnie do Izraela, w artykule wstępnym "Haaretz" zapytywał: "Kto się boi Normana Finkelsteina". Oni również stwierdzali, że nie stanowiłem zagrożenia dla bezpieczeństwa. Nie mam żadnego szczególnego interesu, aby przyjeżdżać i odwiedzać takie obłąkane państwo.

Są żydowscy intelektualiści, którzy nazywają Izrael "państwem terrorystycznym". Czy jest to właściwe określenie?

Nie wiem, jak można się z tym nie godzić. Celem operacji było sterroryzowanie ludności cywilnej, aby Palestyńczycy bali się Izraela. Jest to słownikowa definicja terroryzmu. Słownikowa definicja mówi, że terroryzm jest to obieranie za cel ludności cywilnej dla osiągnięcia celu politycznego. Celem tej operacji a raczej masakry było sterroryzowanie cywilnej ludności oraz zrujnowanie tak bardzo infrastruktury cywilnej, ażeby Palestyńczycy poddali się. Jeżeli atakuje się szkoły, meczety, ambulatoria, szpitale, przedstawicielstwa ONZ, to co to jest? Jeśli to nie jest terroryzm, w takim razie co jest terroryzmem?




W pańskiej słynnej książce "The Holocaust Industry" twierdzi Pan, że państwo Izrael, jedno z największych potęg militarnych świata, które ma zastraszające notowania w dziedzinie praw człowieka, przedstawia się jako państwo-ofiara w celu wytworzenia odporności na krytycyzm pod jego adresem. Czy dostrzega Pan to podczas obecnej operacji w Gazie?

Oni usiłują wykorzystywać Holocaust, to było zabawne w bardzo szalony sposób. Dawid Harris, przywódca Amerykańskiego Komitetu Żydowskiego [American Jewish Committee - AJC], napisał artykuł, w którym stwierdził, że operacja w Gazie nie pozostaje w żadnym związku z dniem 27 stycznia, który jest Dniem Pamięci Holocaustu. Pragnie on wprowadzić w błąd co do istnienia pewnych związków. W istocie istnieje taki związek i polega on na tym, że Izrael dokonuje w Gazie holocaustu. Ale to nie jest ten związek, który ma on na myśli. Chciał rozegrać kartę Holocaustu - myślę, że [już to tak dobrze nie działa]. Było jasne, że podczas tej ostatniej masakry w Gazie liberalna żydowska opinia publiczna zwróciła się przeciwko Izraelowi. Kiedy spojrzeć te petycje, demonstracje, listy, to widać, że pomoc dla Izraela - nie tylko wśród międzynarodowej opinii publicznej ale i wśród wspólnoty żydowskiej - zmniejsza się. Tak iż karta Holocaustu, karta antysemityzmu, to już nie działa tak skutecznie jak niegdyś.

Przypuszczalnie Pan również zostanie nazwany antysemitą?

Nie sądzę, żeby ta propaganda była nadal skuteczna.

W swojej książce "Poza chucpą" [Beyond Chutzpah] twierdzi Pan, że Izrael został utworzony po czystce etnicznej Palestyńczyków, ale pozostaje jeszcze sobie odpowiedzieć na pytanie, czy było to dokonane celowo. Jeśli było to zrobione z premedytacją, czy może być to nazwane ludobójstwem?

Zatem, to było zrobione rozmyślnie i myślę, że zapis tego jest dość jasny. Nawet Shlomo Ben-Ami, były izraelski minister spraw zagranicznych, w swej książce "Blizny wojny" [Scars of War], opublikowanej kilka lat temu napisał, że było całkiem jasne, że wypędzenie w 1948 było rozmyślne i było ugruntowane w syjonistycznej filozofii przesiedlenia. Czystki etniczne są czystkami etnicznymi i to są zbrodnie wojenne.

Turecki premier Recep Tayyip Erdogan był wielce krytyczny w stosunku do Izraela w Gazie i pewne koła amerykańskie atakowały go za to dotkliwie. Co sądzi Pan o jego postawie?

Wolałbym, żeby poszedł dalej. Chciałbym, żeby poszedł śladem Kataru, Mauretanii, Boliwii i Wenezueli, które zerwały z tym obłąkańczym państwem stosunki dyplomatyczne. Ale punkt, do którego doszedł, postawa jaką zajął, jest wspaniała. I byłem zadowolony widząc, że w Hamas docenili gesty rządu tureckiego i powiedzieli, że chcieliby mieć żołnierzy tureckich stacjonujących na "naszych granicach". Jest to bardzo wielka pochwała dla tureckiego rządu.

Turcy okazują Palestyńczykom współczucie, uprzejmość i sprawiedliwość. Cały naród turecki powinien czerpać z tego stanowiska poczucie dumy, podobnie jak to było u zarania amerykańskiej inwazji na Irak w 2003 r. To właśnie naród i rząd turecki okazali swoją odwagę. 96 proc. narodu tureckiego sprzeciwiało się wojnie w Iraku. Rząd turecki odmówił Amerykanom udostępnienia ich ziemi do ataku na Irak. Teraz naród turecki i rząd ponownie zyskują w niebie nagrodę stając po stronie tego, co słuszne, co uprzejme i co sprawiedliwe. W najwyższym stopniu pochwalam Edrogana i naród turecki.

Co Pan, jako syn ocalonych z Holocaustu, odczuwa osobiście w związku z operacją w Gazie?

Upłynęło wiele lat od czasu, kiedy odczuwałem jeszcze jakiś emocjonalny związek z państwem Izrael, który nieprzerwanie, w sposób brutalny i niehumanitarny prowadzi swoje niegodziwe, zbrodnicze wojny. To jest państwo wandalskie. Rosyjski pisarz, który określał wandalskie państwo jako Dżyngis Chana dysponującego telegrafem. Izrael jest państwem wandalskim dysponującym komputerem. Nie odczuwam związku emocjonalnego z tym państwem. Mam tam kilku dobrych przyjaciół wraz z rodzinami i oczywiście nie chciałbym aby ktokolwiek z nich doznał krzywdy. To mówiąc, czasami czuję, że Izrael zrodził się z wrzących odmętów piekła, jako państwo sataniczne. 90 proc. jego ludności nadal wychwala go i wiwatuje na jego cześć, czując się dumnie i heroicznie. Wysyłają czołg Sherman, żeby miażdżył dzieci. Czy to jest bohaterstwo? Czy to jest odwaga?



Nie pozwolono panu nauczać na DePaul University, pomimo bardzo dobrych osiągnięć naukowych, a także miał Pan pewne problemy z uzyskaniem doktoratu na Princeton. Dlaczego?

Tak, miałem pewne problemy. Ale naprawdę nie jestem w stanie omawiać moich problemów w obliczu tego wszystkiego, co dzieje się w Gazie. Byłoby to zbyt głupie, zbyt trywialne. Trzy setki i więcej dzieci - zostały one spalone na śmierć; bomby fosforowe były rzucane w całej Gazie gdzie popadło. Wszystko, co ci ludzie chcieli odbudować, zostało ponownie zniszczone. To izraelskie państwo dokonało inwazji w 1978, później w 1982, następnie w 1993, następnie w 1996, następnie w 2006 i w 2008 i wciąż niszczy, niszczy i niszczy. A następnie ten sataniczny, narcystyczny naród wznosi w górę ręce i pyta: "Dlaczego nikt nas nie kocha? Dlaczego nasi sąsiedzi nie chcą, abyśmy tutaj byli?"
A dlaczego mieliby to robić?



Wywiad przeprowadził:
SELÇUK GÜLTASLI


Podziel się
oceń
2
0

komentarze (5) | dodaj komentarz

Miłe wspomnienia

Dzięki zaproszeniu oraz aktywnej pomocy pana Lecha Kaczyńskiego - Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Śp),
8 czerwca 2009r. przybyła do Polski grupa dzieci - ofiar wojny ze strefy Gazy. Grupa liczyła  74 dzieci w wieku od 8 do 14 lat; towarzyszyszył  jej zespół opiekunów i psychologów.

Życie i zdrowie dziecka dla każdego z nas jest bardzo ważne. Niestety, nie wszystkim dzieciom jest ono dane. W wyniku działań wojennych na terenie Gazy wiele z nich utraciło rodziców i własne domy.

Osierocone, zastraszone i chore dzieci ze Strefy Gazy czekają na naszą pomoc. Nie wolno nam zapominać, że wciąż dzieje im się krzywda. Pomóżmy im. Podarujmy odrobinę szczęścia. Sprawmy by na ich buziach zagościł prawdziwy uśmiech.




W Polsce młodzi Palestyńczycy zwiedzili  kilka miast, wzięli  udział w licznych zajęciach terapeutycznych, a niektórzy z nich zostali  poddani leczeniu.



Podziel się
oceń
0
0

komentarze (6) | dodaj komentarz

Dzieci Palestyny

Gdyby na wielkim świecie zabrakło uśmiechu dziecka, byłoby ciemno i mroczno, ciemniej i mroczniej niż podczas nocy bezgwiezdnej i bezksiężycowej - mimo wszystkich słońc, gwiazd i sztucznych reflektorów. Ten jeden mały uśmiech rozwidnia życie. Julian Ejsmond


                                    

Darem świata są dzieci, ich uśmiech, małe radości  a dla nas to stanowi cały  świat

 









Mona, dziewczynka która straciła wszystkich najbliższych z rodziny...





Wspomnienia tak głębokie w sercu na zawsze pozostaną,
uśmiech dzieci, radosc, emocje ...dla takich chwil warto życ.


   



Pani Prezydentowa w szalu palestyńskim w czasie spotkania z dziecimi z Gazy 06.2009

     


 Dzieci ze Strefy Gazy z wizytą w Pałacu Prezydenckim 

 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (9) | dodaj komentarz

NAKBA-katastrofa

15 maja każdego roku obchodzony jest jako dzień upamiętniający Nakbę
(z arb. katastrofę), początek czystek etnicznych w Palestynie w 1948 r.

Wojska brytyjskie opuściły terytorium Ziemi Świętej na mocy rezolucji 181 ONZ dzielącej kraj na dwie części - arabską i żydowską. W 1951 r. liczba wypędzonych Palestyńczyków, rdzennych mieszkańców tej ziemi sięgnęła 711 tys. osób. Do dziś w obozach dla uchodźców przebywa  
ok. 4250 tys.





W tym roku minęły 62 lata od wygnania mieszkańców Palestyny, zajętej przez kryminalne bandy syjonistyczne. Zabijali i palili wszystko, co było palestyńskie, zmuszając do ucieczki alestyńczyków i i ch Arabskim słowem „nakba" określa się to co przydarzyło się wtedy tym osobom.potomków.








Wspomnienia jednego z Palestyńczyków:

Hasan Subhi Abu Rahma miał 18 lat gdy musiał uciekać z wioski 'Aqir. Był chłopem, uprawiał razem ze swoją dwunastoosobową rodziną niewielki kawałek ziemi. Jego rodzina posiadała 14 dunum (ok.1,25 ha). Ten kawałek ziemi dawał plony niezbędne do wyżywienia całej rodziny. Jednak te skromne ale godne życie zostało przerwane przez ucieczkę spowodowaną przez izraelskich uzurpatorów.

„To była szczodra i błogosławiona ziemia. Dawała zboże, miód, laban (produkt podobny do jogurtu, przyp. SL) i najlepsze sery w całej Palestynie, robione z owczego mleka. Ponadto nasza wieś słynęła z produkcji dywanów, produkowanych z wełny naszych owiec".

„O piątej rano syjonistyczne bandy Hagana zebrały się na krańcach wsi i po krótkim czasie napadły na osadę i zaczęły zabijać i niszczyć. Kto mógł, zaczął uciekać. Lecz kto nie dał rady: starcy, dzieci i niektóre kobiety wpadli w łapy band i zostali zamknięci w wioskowym meczecie. Potem oprawcy zaczęli strzelać i rzucać do środka bomby, zabijając wszystkich."

Po chwili, biorąc głębszy oddech, Hasan kontynuuje wspomnienia: „Po tym wszystkim mojej rodzinie udało się uciec. Maszerowaliśmy aż do al-Migdal, w pobliżu południowej granicy z Gazą. Zostaliśmy tam tylko dwa dni lecz gdy nadeszły wieści o zbliżających się bandach syjonistycznych uciekliśmy dalej, aż do Gazy. Tam znaleźliśmy schronienie w obozie uchodźców an-Nuseyrat, w centralnej części Strefy". 
( tekst zaczerpnięty od SpiritoLibero)


   


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (10) | dodaj komentarz

Masakry Izraela na Palestyńczykach


Masakra w Jehida - 13.12.1947
- ludzie z arabskiej wioski położonej w pobliżu Petah Tekva (pierwszej syjonistycznej kolonii) siedzieli w miejscowym lokalu, gdy zobaczyli, iż do wioski zbliżają się kolumny wyglądające na brytyjskie patrole.

Kilku Żydów zaczęło podkładanie bomb pod domami, podczas gdy inni rzucali granatami. Zginęło 7 Arabów. Wcześniej, jednego tylko dnia, 6 Palestyńczyków zostało zabitych, 23 rannych, kiedy wybuchła bomba w tłumie zebranym blisko Bramy Damasceńskiej w Jerozolimie. W Jaffie bomba zabiła 6 Arabów, raniła 40.


Masakra w Kiszas - 18.12.1947 - 2 samochody z terrorystami Hagany otwierającymi ogień i rzucającymi granatami przejechały przez wioskę, zabijając 10 osób. 


 Masakra w Qazaza - 19.12.1947 - 5 dzieci zginęło w wysadzonym budynku muktara ("sołtysa"). 

 Masakra w Al-Szejk - 1.01.1948 - tej nocy około 200 uzbrojonych żydowskich morderców Podeszło pod małą wioskę 5km na południowy wschód od Hajfy. Bandyci wrzucali do domów granaty i wykańczali niedobitki ogniem karabinów. Zginęło ponad 40 osób. 

 
Masakra w Deir Jassin - 9-10.04.1948 - W operacji nazwanej "Jedność" Hagana współpracowała z Irgunem i Gangiem Sterna. O godz. 4:30 w nocy 9.04. syjoniści otoczyli wioskę, która była położona między żydowskimi osadami Givat Shaul i Montefiore. Przez dwa dni żydowscy kaci mordowali mężczyzn, kobiety i dzieci, bez względu na wiek. Gwałcili kobiety i rabowali domy. Mężczyznom odcinano genitalia. Relacja z eksterminacji pochodzi od doktora z Czerwonego Krzyża, który przybył na miejsce następnego dnia. Masakra została dokonana różnymi sposobami. Rozstrzeliwano, rzucano w ludzi granatami, zażynano nożami. Rozcinano brzuchy ciężarnych kobiet. Szczególną przyjemność sprawiało oprawcom zabijanie dzieci na rękach matek. Ok. 25 kobiet w ciąży zostało zakłutych bagnetami w brzuch. 52 dzieci okrutnie okaleczono i obcięto głowy na oczach rodziców. Agencja Żydowska i władze brytyjskie wiedziały o trwającej masakrze. Odpowiedzialnym za akcję był Menachem Begin, późniejszy laureat pokojowej nagrody Nobla. Pochodził z Polski. Hagana organizowała w 1946 zamach na hotel jerozolimski King David, w którym z rąk żydowskich kolonistów padło 500 osób.

 

 Masakra w Naser Al-Din - 13-14.04.1948 - oddział Irgunu wszedł do tej wsi (blisko Tyberiady) w nocy 13.04. przebrany za partyzantów. Mieszkańcy wyszli ich powitać i zaczęli ginąć pod żydowskim ogniem. Na kilkaset osób przeżyło 40. Wszystkie domy zrównano z ziemią. 

 Masakra w Beit Daras - 21.05.1948 - po licznych nieudanych próbach zajęcia tej wsi bandyci zorganizowali      większy oddział i otoczyli ją. Mężczyźni zdecydowali, że kobiety i dzieci powinny opuścić wieś. Jak tylko opuściły wieś, wpadły w zasadzkę i zostały wymordowane. 

 Masakra w meczecie Dahmash - 11.07.1948 - po zajęciu przez żydowski 89 batalion komandosów Mosze Dajana Liddy, Żydzi powiedzieli Arabom, przez głośniki, że będą bezpieczni jak wejdą do meczetu. W odwecie za śmierć kilku żołnieży Żydzi wymordowali ponad 100 Palestyńczyków w meczecie, a ich ciała rozkładały się przez 10 dni w upale. Meczet jest pusty do dzisiaj. Masakra ta wywołała panikę między mieszkańcami Liddy i Ramle, którym rozkazano opuścić te miasta. Większość z 60 tys. mieszkańców tych miast przybyło do obozów uchodźców blisko Ramallah. Około 350 zginęło z odwodnienia i upałów.

 Masakra w Dawajme - 29.10.1948 - z zeznań żołnierza biorącego udział w okupacji wioski w okręgu Hajfy wiemy, że kaci wymordowali od 80 do 100 mężczyzn, kobiet i dzieci. Zabijali dzieci bijąc je pałkami po głowach. Jeden z oficerów rozkazał wprowadzić dwie kobiety do budynku, który miał zamiar wysadzić. Zeznający żołnierz mówił, jak jeden z morderców chwlił się zrabowaną biżuterią kobiety, którą zabił. Masakra została przeprowadona przez ludobójców z Liddy. 

 Masakra w Kibja - 14.10.1953 - 21:30, około 700 żydowskich żołnierzy zaatakowało przygraniczną wioskę w Jordanii, na północny zachód od Jerozolimy. Używając moździeży, karabinów i materiałów wybuchowych wysadzili 42 domy, szkołę i meczet. Każdy znaleziony mieszkaniec został zamordowany. 75 wieśniaków zginęło, ich ciała wrzucono do studni. Rozkaz akcji wydał Ariel Szaron.

 Masakra Kafr Qasem - 29.10.1956 - izraelska straż graniczna zaczęła akcję nazwaną Trójkąt Wsi o 16:00. Powiedzieli muktarom tych wsi, że godzina policyjna tego dnia zaczęła się od 17:00 zamiast jak zwykle od 18:00. Muktarzy protestowali, iż poza wioską jest 400 pracujących i nie ma czasu, by ich powiadomić o zmianach. Oficer zapewnił, że się nimi zajmą. Mordercy czekali na powracających u wejścia do wsi. Wymordowano 43 osoby. Przy północnym wejściu do wsi zabito jeszcze 3, a 2 w samej wsi. Porucznik Dajan, kierował masakrami, objeżdżając teren jeepem.

 Masakra w obozach Sabra i Szatila - 15-18.09.1982 - wymordowanie przez marionetkową Falangę Libańską i żydowskich żołnierzy przebranych za Libańczyków ponad 3000 Palestyńczyków. Żydowska armia dostarczyła buldożerów i reflektorów oświetlających w nocy teren obozów. Liban znajdował się pod okupacją Izraela. Operacja zaplanowana i kierowana przez ministra obrony Szarona i Menachema Begina.




Masakra w Ojon Qara - 20.05.1990
- żydowski żołnierz ustawił w szeregu ponad 20 ludzi i zastrzelił 7. 13 osób zginęło podczas protestów przeciw zbrodni na innych terenach. 

 Masakra w meczecie Al-Aqsa w Jerozolimie - 8.10.1990 - policja otworzyła ogień do modlących się, zabijając 22 wiernych. 

 Masakra w meczecie Ibrahima - 25.02.1994 - żydowski terrorysta z Kiriat Arba wymordował 61 osób w meczecie hebrońskim, ranił 200. Póżniejsze manifestacje krwawo zgniecione przez Żydów. 23 ofiary i setki rannych. 

 
Masakra w Jabalii - 28.03.1994 - żydowski ekstremista otwiera ogień zabijając 6 i raniąc 49 palestyńskich aktywistów. Ranni byli wyciągani z samochodów i zabijani strzałem w głowę. 


 Masakra na punkcie kontrolnym Erec - 17.07.1994 - 11 Palestyńczyków zbitych, 200 rannych. 

 

"Żydowska egzekucja" - październik 2000 - jeden z tysięcy, lecz wyjątkowo tragiczny i charakterystyczny obrazek. Żydowscy snajperzy namierzają 12-letniego chłopca Muhhamada al.-Durraha. Bawią się swoją ofiarą przez 45 minut!! Chłopca swym ciałem chroni ojciec Dżamal, obaj chowają się przy jakiejś kamiennej bryle. Dżamal błaga po hebrajsku izraelskich bandytów, by wstrzymali ogień. Chłopiec umiera na rękach ojca po trafieniu 4 kulami, ten zostaje ciężko ranny. Snajper izraelski zastrzelił także kierowcę ambulansu chcącego uratować ojca i syna.



Podziel się
oceń
0
0

komentarze (8) | dodaj komentarz

PAMIĘCI RACHEL CORRIE [***]

RACHEL CORIE pochodziła ze stanu Washington,  była działaczką w Ruchu Międzynarodowej Solidarności (ISM) i po ukończeniu studiów pojechała w imieniu tej organizacji do Palestyny. W dniu 18 stycznia, 2003 pojechała  do Gazy, gdzie z kolegami uczyła się przez dwa dni, jak można stawiać w sposób pokojowy opór, jako tak zwany „człowiek-tarcza." W dniu 14 marca, 2003, Rachel Corrie powiedziała do mikrofonu stacji radiowej „Mam wrażenie, że jestem świadkiem systematycznego niszczenia środków do życia Palestyńczyków.
 W dniu 16 marca, 2003, Rachel Corrie została zabita niedaleko granicy Egiptu, w czasie kiedy stanęła przed domem Palestyńczyków i starła się zatrzymać opancerzony buldożer Carterpillar D9, kierowany przez żołnierza armii Izraela, który zmiażdżył protestującą dziewczynę.








Podziel się
oceń
0
0

komentarze (7) | dodaj komentarz

ATAK NA FLOTYLLĘ WOLNOŚCI- POMOC HUMANITARNĄ

Flotylla Wolności to konwój sześciu statków z Irlandii, Turcji
i Grecji.
Płynęły z pomocą humanitarną do okupowanej Gazy.  

Statki przewoziły materiały budowlane i pomoc medyczną niezbędną dla ludności cywilnej w Gazie. Pasażerowie statków byli  obrońcami praw człowieka
i pracownikami wielu akcji humanitarnych. Zgodnie z procedurami wszystkie statki wcześniej poddano szczegółowej kontroli w portach, z których wyruszyły, żaden transport oraz osoby znajdujące się na pokładzie statków nie stanowiły  zagrożenia dla bezpieczeństwa Izraela. Pomoc ta miała byc dostarczona organizacjom humanitarnym w Gazie.

IZRAEL ZŁAMAŁ PRAWO! Rada Praw Człowieka ONZ opublikowała raport, w którym oskarża Izrael o złamanie prawa. Atak był nielegalny i stanowi pogwałcenie praw człowieka, jest to złamanie prawa międzynarodowego!


"Dla izraelskich żołnierzy byłam zwierzęciem" - mówi  Ewa Jasiewicz, Polka urodzona i mieszkająca w Wielkiej Brytanii, aktywistka Ruchu na rzecz Wolnej Gazy, która była na pokładzie jednego ze statków Flotylli Wolności zaatakowanej przez izraelskich komandosów:

 








Podziel się
oceń
0
0

komentarze (6) | dodaj komentarz

Reakcja Świata na atak Flotylli Wolności przez Izrael !!!

Klub Kuźnica na krakowskim Kazimierzu, 22 czerwca 2010 r.Spotkanie z udziałem gości specjalnych: Yonatana Shapiro -- byłego kapitana izraelskich sił powietrznych, który odmówił służby wojskowej na Terytoriach Okupowanych oraz Ewy Jasiewicz -- jedynej Polki uczestniczącej w rejsie konwoju humanitarnego Flotylli Wolności.W dyskusji wział udział także Omar Faris -- reprezentant w Polsce Europejskiej Kampanii na rzecz Przerwania Oblężenia Gazy (The European Campaign to End the Siege on Gaza).



Świat przeciwko Izraelowi:

Polska


Akcja solidarnościowa przeciwko atakowi armii izraelskiej na Flotyllę Wolności


Manchester: protest  przeciw atakowi na Flotyllę Wolności


Londyn


Bahrain


Sydney


Nowy Jork


Chicago


San Francisco


Ramallah (Palestine)


Vancouver



Canada


Egipt

 

 

 

 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (10) | dodaj komentarz

JAK TY MOŻESZ POMÓC PALESTYNIE- CZAS NA BOJKOT

Trzeba bojkotowac Izrael. Polega  to na pokojowym, obywatelskim sprzeciwie mającym na celu powstrzymanie reprodukcji izraelskiej 
i łamania prawa międzynarodowego.
Należy wywierac presje nie kupując poszczególnych produktów firm wspierających Izrael, aby wycofały swe inwestycje  z nielagalnych osiedli osadników na Zachodnim Brzegu.
Została również w tym celu powołana Kampania BDS, której celem jest zerwanie kontraktów militarnych i wszelkich innych wspierających izraelską okupację, nie nawiązywanie współpracy z instytucjami akademickimi wspierającymi izraelską politykę okupacji, a także nagłaśnianie i eksponowanie procesu normalizacji izraelskiej polityki pogwałcenia prawa międzynarodowego, apartheidu i zbrodni wojennych i wykreowanie masowej presji społecznej, która zmusi poszczególne rządy do nałożenia sankcji karnych na Izrael i wymusi na nim przestrzeganie norm prawa międzynarodowego.

Taktyka BDS NIE JEST wymierzona w mieszkańców i obywateli Izraela tylko w państwo, jego instytucje i korporacje.

Poniżej zamieszczam logo firm, które powinniśmy/musimy bojkotowac, a więc do dzieła!

 




NIE KUPUJMY POWYŻSZYCH PRODUKTÓW
ORAZ PRODUKTÓW Z KODEM
729!

JEŚLI NIE GODZISZ SIĘ NA MORDOWANIE LUDZI PRZYŁĄCZ SIĘ!


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (9) | dodaj komentarz

POLECAM KSIĄŻKĘ pt. APARTHEID IZRAELSKI

Gorąca zachęcam do przeczytania książki
pt. "Apartheid izraelski" , której autorem jest Ben White-dziennikarz i pisarz specjalizujący w tematyce palestyńsko-izraelskiej. Książka została wydana przy współpracy Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego Palestyńczyków Polskich.

W książce tej w racjonalny i przekonujący sposób podjęto temat, który jest drażliwy właściwie już za sprawą samego tytułu. Apartheid izraelski to obowiązkowa lektura dla każdego, kto chce zrozumiec historyczne korzenie okupacji Palestyny, charakter trwającego tam dziś konfliktu oraz stworzonego przez Izrael systemu represji, kolonizacji, separacji i dyskryminacji.  Ben White pokazuje powstanie Izraela w wyniku czystki etnicznej przeprowadzonej w Palestynie w 1948 r., a także bada obecne struktury reżimu apartheidu narzuconego Palestyńczykom. Książka oparta na jest na bogatym materiale źródłowym i rozległych badaniach autora w zajmujący i przystępny sposób wprowadza w trudną materię okupacji Palestyny.


JEDEN Z FRAGMENTÓW  KSIĄŻKI ZNAJDUJĘ SIĘ TU:
http://palestyna.wordpress.com/2010/08/19/ben-white-apartheid-izraelski-aresztowania-i-tortury-wyburzenia-domow-brutalnosc-wojska/



Podziel się
oceń
1
0

komentarze (11) | dodaj komentarz

Ojczyzna

Ziemio krwią i ogniem płynąca,
na rozdrożach twoich stoję - tułacz jesieni
i zanim cię ramionami ogarnę,
słyszę takt twego serca, takt moich kroków.
Serca nieodmienne przez gorzki potop,
serca spalone czarne
zawiesić na sosnach twoich - wotum.
Ziemio nie skojarzona niebu,
osobna,
wypalona wiekami, piętnem.
Milionem grobów
słyszę rytm twój niedoczekany:
góry ławą bijące do morza jak tętno.
Szeroko drży
oskarżone niebo wbite na zgliszcza - na pal
i jak period po nocach uderza o burzę żal:
śmierć mnie ucałuje, śmierć mnie ucałuje,
ale nie ty.
Ziemio, szept twój serce rozerwał jak szrapnel,
gdzie jest twój krzyk?
Litanie, dzwony sucho do nieba jak śrut
nieba nie podpalają, nie podpalą.
Ręce-kamienie na dnie oceanu.
Ziemio twarda jak żołnierski suchar,
ziemio gorzka od krwi i żalu,
ziemio głucha.
                      K.K.Baczyński


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (5) | dodaj komentarz

Piękno Palestyny

"Wpatrz się głęboko, głęboko w przyrodę, a wtedy wszystko lepiej zrozumiesz."
                                                                                                                                                                        A.Einstein

















Podziel się
oceń
2
0

komentarze (18) | dodaj komentarz

Nazizm vs. Syjonizm

To co czyni Izrael z Palestyńczykami jest kopią  mordów dokonywanych przez nazistów . Każdego dnia na Palestyńczykach dokonywane są mordy, prześladowania, jednym słowem  gwałcenie praw człowieka.

Tak jak dawniej  nazistowskie Niemcy używali broni z gazem tak Izrael użył każdej broni wraz z nowymi rodzajami broni.
Nazizści uważali siebie za wyższą rasę aryjską a Izrael uważa się za naród wybrany przez Boga. Stosują czystkę etniczną i znieważają każdego nie-żyda. Ciągła  eksterminacja, budowanie nowych osad jest niczym innym jak  ludobójstwem.

W latach 1948-49 izraelczycy popełnili 70 takich masakr, zniszczyli kompletnie 675 miast i wsi palestyńskich, łącznie z kościołami i meczetami. Jest to eskalacją czystki etnicznej na terenach palestyńskich. Godziny policyjne, punkty kontrolne, wyburzanie domów.
Rozkaz Ariela Szarona do żołenirzy brzmiał 
"Wyrządzić jak największe szkody w ludziach i dobrach", zaś słowa ministra rządu Izraela Benny Alona brzmiały tak: "Uczyńcie ich (Palestyńczyków) życie tak nieznośnym, by sami odeszli".


"Siły izraelskie, gorzej niż naziści, napadały na bezbronne miasta palestyńskie, zabijając mężczyzn, kobiety i dzieci gdziekolwiek się znajdowaly, wysadzając w powietrze domy z mieszkańcami w środku, a na koniec niszczyły całe miasta by zrobić miejsce dla osadników żydowskich."

Mur oddzielający Palestyńczyków od Izraela, stanowi bez wątpienia getto. W 2004 roku Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że mur jest sprzeczny z międzynarodowym prawem i nakazał jego zburzenie. Mimo to Izrael nadal go buduje.
Jest szary, betonowy, ma 8 metrów wysokości, i nieliczne bramy, przez które Palestyńczycy mogą, po okazaniu izraelskiej przepustki, wydostać się na zewnątrz. Ci którzy przepustek nie mają szukają innej drogi - tłumaczą Palestyńczycy. Próbują na przykład wspinać się po sznurach lub przechodzić kanałami odprowadzającymi wodę. Wielu z nich ginie, od izraelskich kul.
Z powodu budowy muru zaczęło upadać rolnictwo. Większość palestyńskich pól uprawnych znalazła się poza barierą. Palestyńczycy tłumaczą, że w tym roku rolnicy nie mogli zebrać oliwek, bo wielu z nich nie dostało przepustek. A nawet jeśli je zdobędą to żołnierze otwierają bramy tylko na kilka godzin dziennie. Mur przecina drogi, osiedla palestyńskie, uniemożliwia podróżowanie z miasta do miasta, utrudnia dostęp do szkół, pracy i opieki medycznej. Adwokat z Betlejem Alfred Rock podkreśla, że mur posiatkował Autonomię na małe fragmenty. Jego zdaniem, Izrael budując mur pokazał, że nie chce pokoju.







Zdjęcia -Nazizm vs Syjonizm:































Po prawej stronie dzieci izraelskie piszą na pociskach, które będą skierowane na Palestyńczyków:











Cytaty syjonistów:

Dawid Ben Gurion (pierwszy premier Izraela) do studentów:
"Musicie walczyć z entuzjazmem drogą dyplomatyczną i podboju celem utworzenia imperium izraelskiego, obejmującego wszystkie ziemie między Nilem a Eufratem" i "Ta mapa (Palestyny) nie jest mapą naszego narodu. My posiadamy inną mapę, którą wy, studenci, oraz młodzież szkół żydowskich winniście wprowadzać w życie. Naród izraelski powinien poszerzać swoje terytorium od Eufratu aż do Nilu"


Moshe Dajan "Obowiązek przygotowania się do wojny spoczywa na armii izraelskiej. Celem ostatecznym jest utworzenie imperium izraelskiego"


Benny Alon (członek Knessetu i Minister Turystyki): "Uczyńcie ich (Palestyńczyków) życie tak nieznośnym, by sami odeszli."


generał Meir Dagan
(szef Mossadu): "
Mam pełne zaufanie do likwidatorów." (izraelska brygada zabójców działaczy palestyńskich)


Michael Kleiner (Przewodniczący partii Herut):"
Za każdą z naszych ofiar powinno zginąć tysiąc Palestyńczyków"


Moshe Yalon (Szef sztabu armii izraelskiej): "
Palestyńczycy są jak rak. Jest wiele sposobów na leczenie raka. Na razie stosujemy   chemioterapię"


Raport dzienny z 9 kwietnia 1948 - tuż po masakrze w Deir Yassin:
"Przyjmijcie moje gratulacje z okazji tak wspaniałego aktu podboju... Tak jak w Deir Jassin, tak i wszędzie, uderzymy i zmiażdżymy wroga. Boże, Boże, to ty wybrałeś nas dla podboju."


"Patrząc na północ widzimy żyzne niziny Syrii i Libanu, na wschodzie bogate doliny nad Eufratem i Tygrysem, naftę Iraku, na zachodzie kraj Egipcjan. Nie będziemy mieli możliwości rozwoju, dopóki z pozycji siły nie uregulujemy tych problemów. Zmusimy Arabów do całkowitego poddaństwa" (3 stycznia 1956) i "Wy, Izraelici, nie powinniście być łagodni, gdy zabijacie swego wroga. Nie powinniście mu współczuć dotąd, dopóki nie zniszczymy tak zwanej kultury arabskiej, a na jej gruzach nie zbudujemy naszej własnej cywilizacji".


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (9) | dodaj komentarz

WARTO OBEJRZEC

Odwiedź Palestynę  cz.1/6

Następne części dokumentu pt. "Odwiedź Palestynę" można znaleźc na kanale www.youtube.pl



Occupation 101  cz.1/

 

Bliski Wschód - Imperializm Izraelski i Amerykański  cz.1/2





Syjonizm - Gdy w Gazie nadeszła Sobota  cz.1/5




Do Zionists / Israel Control the US Government? (Syjoniści kontrolują rząd USA)




Christians and Muslims suffer under the Israeli occupation every day(chrześcijanie i muzułmanie pod okupacją Izraela)





Story of a Palestinian Girl/historia palestyńskiej dziewczynki




Heartbreaking Palestinian Girl/ złamane serce palestyńskiej dziewczynki





60 years, it's happening since 60 years/ to co się dzieje trwa już ponad 60 lat, 60 lat okupacji






To shoot an elephant - Zastrzelić Gazę (słonia)  cz.1/11




Punkt Kontrolny  cz.1/8




Palestyna - Walka o przetrwanie, czyli wciąż aktyalny temat  cz. 1/5




Jestem Izraelem




Tajna broń Izraela  cz.1/5




Życie albo śmierć: Skierowania lekarskie z Gazy / Life or Death: Medical Referrals from Gaza




Pokłosie wojny: Gaza rok później / In the wake of war: Gaza one year on

Podziel się
oceń
0
0

komentarze (6) | dodaj komentarz

Ballada Palestyńska


Na lotnisku Ben Guriona
Palestyńczyk w mękach skonał
Jeszcze hukiem drży powietrze
Jeszcze słychać krzyk

Jeszcze jedna matka płacze
Jedno życie - cóż to znaczy
Jedno życie - cóż to znaczy
Gdy dokoła śmierć

Małych chłopców z kamieniami
Rozjechali dziś czołgami
Wsiąka życie w gąsienice
Wsiąka w serca gniew

Skomentują to z uśmiechem
Że wciąż "szalom", że "alechem"
Że nie chłopcy, że bojowcy
Dziś ponieśli śmierć

Krwią nasiąka Ziemia Święta
Milczą ludzie i zwierzęta
Tylko jedna Sciana Płaczu
Leje dziś kamienne łzy

Nieopodal Wzgórz Golanu
Wzrasta nowa rasa panów
I na kartach kalendarza
Znów historia się powtarza

Żydzi cierpią na demencję
Więc przypomnę im sentencję:
Kto ratuje jedno życie
Uratował cały świat

autor Andrzej Kołakowski


Podziel się
oceń
2
0

komentarze (10) | dodaj komentarz

niedziela, 4 grudnia 2016

Licznik odwiedzin:  485 446  

Kalendarz

« grudzień »
pn wt śr cz pt sb nd
   01020304
05060708091011
12131415161718
19202122232425
262728293031 

Archiwum

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

O moim bloogu

Naród palestyński walczy o swoją ziemię, którą im zabrano w wyniku kilku izraelskich operacji militarnych. Walczy o ojczyznę, o swoje państwo. Walczy o możliwości rozwoju społecznego, gospodarczego, k...

więcej...

Naród palestyński walczy o swoją ziemię, którą im zabrano w wyniku kilku izraelskich operacji militarnych. Walczy o ojczyznę, o swoje państwo. Walczy o możliwości rozwoju społecznego, gospodarczego, kulturalnego. Każdy naród ma do tego prawo. Dlaczego Palestyńczykom się tego odmawia? Niechaj Palestyńczycy nie będą osamotnieni w walce o uzyskanie własnego państwa.

schowaj...

O mnie

Natalia Leila
"Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest i nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi."JPII
PEACE FOR PALESTINE, PEACE FOR WORLD.

KONTAKT:
afrahrawija-salma777@wp.pl

Statystyki

Odwiedziny: 485446

Wizytówka


freepalestine-natalia

LONG LIVE PALESTINE!

Lubię to